Camillo Ruini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Camillo Ruini
Kardynał prezbiter
Camillo Ruini
Herb Camillo Ruini Veritas liberabit nos
Prawda nas wyzwoli
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1931
Sassuolo
wikariusz generalny Rzymu
Okres sprawowania 1991 - 2008
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 8 grudnia 1954
Nominacja biskupia 16 maja 1983
Sakra biskupia 29 czerwca 1983
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1991
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Agnese fuori le Mura
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 maja 1983
Konsekrator Gilberto Baroni
Współkonsekratorzy Francesco Tarcisio Bertozzi
Renato Spallanzani

Camillo Ruini (ur. 19 lutego 1931 w Sassuolo) – włoski duchowny katolicki, emerytowany wikariusz generalny Rzymu, kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium w Reggio Emilia; przyjął święcenia kapłańskie 8 grudnia 1954 w Rzymie i podjął dalsze studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, uwieńczone doktoratem z teologii (1957). Pracował jako wykładowca seminarium w Reggio-Emilia, potem seminarium międzydiecezjalnego w Modenie oraz seminarium teologicznego w Bolonii. W diecezji Reggio Emilia zajmował się duszpasterstwem pracowników służby zdrowia, koordynacją diecezjalnej Akcji Katolickiej, kierował Diecezjalnym Centrum Kultury im. Jana XXIII, był wikariuszem biskupim ds. apostolatu świeckich.

W maju 1983 został mianowany biskupem pomocniczym Reggio Emilia; otrzymał tytularną stolicę biskupią Nepte. Sakry biskupiej udzielił mu 29 czerwca 1983 biskup Reggio Emilia, Gilberto Baroni. Od czerwca 1986 biskup Ruini pełnił funkcję sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Włoch; brał udział w szeregu sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w dwóch sesjach specjalnych poświęconych Kościołowi europejskiemu (1991, 1999); zasiadał w sekretariacie generalnym Synodu. W styczniu 1991 został promowany do godności arcybiskupa i mianowany prowikariuszem Rzymu oraz proarchiprezbiterem Bazyliki Laterańskiej. W tym samym roku został przewodniczącym Konferencji Episkopatu Włoch (pełnił funkcję do marca 2007). W czerwcu 1991 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej (z tytułem prezbitera S. Agnese fuori le Mura), co oznaczało także podniesienie do pełnoprawnych funkcji wikariusza generalnego Rzymu i archiprezbitera Bazyliki Laterańskiej. W latach 1992-1996 kardynał Ruini kierował instytucją Peregrinatio ad Petri Sedem.

Wielokrotnie reprezentował papieża Jana Pawła II na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika; był również legatem na XXIII Narodowym Kongresie Eucharystycznym w Bolonii we wrześniu 1997. Z racji funkcji wikariusza Rzymu brał aktywny udział w obchodach Roku Jubileuszowego 2000, do niego również należał obowiązek poinformowania wiernych o śmierci Jana Pawła II ,jednak ostatecznie uczynił to argentyński arcybiskup Leonardo Sandri. Uczestniczył w konklawe w kwietniu 2005.

W 2002 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].

27 czerwca 2008 papież Benedykt XVI przyjął rezygnację kardynała z funkcji wikariusza generalnego Rzymu i archiprezbitera Bazyliki Laterańskiej, a jego następcą został kardynał Agostino Vallini.

19 lutego 2011 utracił prawo do czynnego uczestniczenia w konklawe.

8 maja 2011 w Krakowie przewodniczył procesji upamiętniającej męczeństwo św. Stanisława z Wawelu na Skałkę, oraz mszy św. w Ołtarzu Trzech Tysiącleci na Skałce[2].


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ugo Poletti
wikariusz diecezji rzymskiej
1991-2008
Następca
Agostino Vallini