Canens (mitologia rzymska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Canens – w mitologii rzymskiej personifikacja śpiewu.

Canens była nimfą z Lacjum, córką Janusa i żoną króla Pikusa. Gdy Kirke zamieniła Pikusa w dzięcioła, Canens wyruszyła na poszukiwanie go. Po sześciu dniach i nocach padła wyczerpana nad brzegiem Tybru. Tam zaśpiewała i rozpłynęła się w powietrzu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Kempiński, Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich, Iskry 2001, ISBN 83-207-1629-2