Cannone-Mitragliera da 20/65 modello 35 (Breda)
| Cannone-Mitragliera da 20/65 modello 35 (Breda) | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Società Italiana Ernesto Breda |
| Rodzaj | armata przeciwlotnicza |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 20 mm |
| Długość lufy | 1300 mm |
| Donośność | 2500 m (pionowa) |
| Prędkość pocz. pocisku | 830-850 m/s (pocisk o masie 0,135 kg) |
| Masa | 307,35 kg |
| Kąt ostrzału | -10° do +85° (w pionie) 360° (w poziomie) |
| Szybkostrzelność | 200-220 strz/min (teoretyczna) |
Cannone-Mitragliera da 20/65 modello 35 (Breda) – włoska holowana automatyczna armata przeciwlotnicza z okresu II wojny światowej.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Prototypy tej armaty automatycznej powstały w 1931 roku, do uzbrojenia armii włoskiej została przyjęta w 1935 roku. Armata została zaprojektowana jako broń uniwersalna, zarówno przeciwlotnicza, jak i przeznaczona do zwalczania słabiej opancerzonych celów naziemnych[1].
Breda modello 35 była osadzona na dwukołowym łożu. W pozycji bojowej koła zdejmowano, a łoże dolne tworzyło trójnóg. Armata zasilana była przy pomocy sztywnych, dwunastonabojowych taśm. Po wystrzale łuski nie były wyrzucane z wnętrza komory zamkowej, ale ponownie umieszczane w taśmie. Stosowano amunicję przeciwpancerną i burzącą. Broń była wyposażona w celownik optyczny osadzony na wysokim ramieniu, dzięki któremu niezależnie od kąta podniesienia lufy znajdował się na wysokości twarzy strzelca. Ułatwiało to celowanie, ale zwiększało masę broni[1].
Powstała także cięższa odmiana tej armaty modello 39 (wz. 39) przeznaczona do statycznych stanowisk ogniowych[1].
Poza armią Włoską armata Modello 35 była używana przez armię niemiecką pod oznaczeniem 2 cm Breda(i)[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Chris Chant: Artillery. Londyn: Amber Books, 2005, s. 140-141. ISBN 1904687415.
Bibliografia [edytuj]
- Chris Bishop (red.): The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes & Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||