20 mm armata przeciwlotnicza 20/77 Scotti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cannone-Mitragliera da 20/77(Scotti)
Żołnierze niemieccy używający armaty Scotti na podstawie stałej, Płd. Włochy
Żołnierze niemieccy używający armaty Scotti na podstawie stałej, Płd. Włochy
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Isotta Fraschini
Rodzaj armata przeciwlotnicza
Historia
Prototypy 1932
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 20 mm
Długość lufy 1540 mm
Donośność 2135 m (pionowa)
Prędkość pocz. pocisku 830 m/s (pocisk o masie 0,125 kg)
Masa 227,5 kg
Kąt ostrzału -10° do +85° (w pionie)
360° (w poziomie)
Szybkostrzelność 250 strz/min (teoretyczna)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cannone-Mitragliera da 20/77(Scotti) – włoskie holowane automatyczne działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej.

Prototyp armaty według projektu Alfredo Scotii powstał w 1932 roku, a pierwsze egzemplarze były produkowane w zakładach Oerlikon. Przyjęta do uzbrojenia armii włoskiej obok działka Breda, jako jedna z dwóch podstawowych, lekkich armat przeciwlotniczych. Mimo dłuższej lufy miała mniejszą donośność niż Breda, co było poważną wadą dla działa przeciwlotniczego i prawdopodobnie dlatego była produkowana w większych ilościach na eksport (do krajów Ameryki Południowej, a także do Chin), niż na potrzeby własne. Nad armatą Breda górowała prostotą konstrukcji, co w warunkach wojennych okazało się zaletą i w 1942 produkcję znacząco zwiększono.

Działo używało 60-nabojowego magazynka bębnowego, podobnie jak działo Oerlikon 20 mm, lub dwunastonabojowego podajnika. Produkowane było w dwóch wersjach, przewoźnej (w pozycji bojowej działo spoczywało na trójnogu; na krótki dystans można je było przeholować na kołach) i stacjonarnej, na postumencie.

W czasie wojny, oprócz armii włoskiej, dział Scotti używali Niemcy (pod oznaczeniem 2-cm Scotti (i)) w Afryce Północnej, we Włoszech i na Bałkanach (także w działaniach przeciwpartyzanckich). Po kapitulacji Włoch zakłady Isotta, znajdujące się w okupowanym przez Niemców Turynie, produkowały te armaty na ich potrzeby. Część armat tego typu znalazła się na wyposażeniu odtworzonej po 1945 armii włoskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes & Noble Books, 1998, s. 163. ISBN 0-7607-1022-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]