Cannone da 75/46 C.A. modello 34
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cannone da 75/46 C.A. modello 34 | |
 Cannone da 75/46 na stanowisku stałym używana przez niemieckich spadochroniarzy |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Włochy |
| Producent | Ansaldo |
| Rodzaj | armata przeciwlotnicza |
| Historia | |
| Prototypy | 1926 |
| Produkcja seryjna | 1934-?? |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 75 mm |
| Długość lufy | 3450 mm 2844 mm (części gwintowanej) |
| Donośność | 8300 m (pionowa) |
| Prędkość pocz. pocisku | 750 m/s (pocisk o masie 6,5 kg) |
| Długość | 7400 mm |
| Szerokość | 1850 mm |
| Wysokość | 2150 mm |
| Masa | 4405 kg (marszowa) 3300 kg (bojowa) |
| Kąt ostrzału | -2° do +90° (w pionie) 360° (w poziomie) |
Cannone da 75/46 C.A. modello 34 – włoskie działo przeciwlotnicze skonstruowane w okresie międzywojennym.
W 1926 roku w zakładach Ansaldo skonstruowano działo przeciwlotnicze kalibru 75 mm. Po długich testach w 1934 roku seryjne działa trafiły do jednostek. Słabość włoskiego przemysłu sprawiła że z zamówionych 240 armat tego typu do końca 1942 roku dostarczono 226.
Po kapitulacji Włoch cześć armat tego typu została przejęta przez wojska niemieckie, a następnie była używana przez jednostki stacjonujące we Włoszech pod oznaczeniem 7.5 cm Flak 264/3(i).
Bibliografia [edytuj]
- Chris Bishop (red.): The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes £ Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.
|
||||||||||||||
