Caojiang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Caojiang
Sōkō w 1897 roku
Sōkō w 1897 roku
Historia
Stocznia stocznia Jiangnan, Szanghaj
Wodowanie 1869[a]
 Cesarstwo chińskie
Nazwa Caojiang
Wejście do służby 1869
Wycofanie ze służby zdobyty przez Japończyków 25 lipca 1894
 Cesarska Marynarka Wojenna
Nazwa Sōkō
Wejście do służby 25 lipca 1894
Los okrętu rozebrany 1904
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 600 ton
Długość 47,75 m
Szerokość 8,61 m
Zanurzenie 3,25 m
Prędkość 9 węzłów
Załoga 79
Napęd
1 maszyny parowe, moc 600 KM, 1 śruba; 2 maszty z pełnym ożaglowaniem
Uzbrojenie
4x160mm (początkowe)

Caojiang (chiń. trad.: 操江; pinyin: Cāojiāng; starsze transkrypcje, spotykane w literaturze: Ts'ao Chiang) – chińska kanonierka z końca XIX wieku. Drugi okręt zwodowany w stoczni Jiangnan w Shanghaju, w czasie wojny chińsko-japońskiej zdobyty przez Japończyków, służył później we flocie japońskiej jako Sōkō.

Drewniana[1] (lub ze szkieletem stalowym[2]) kanonierka, o wyporności 640[1] (600[2]) ton, o mieszanym, parowo-żaglowym napędzie. Posiadała pojedynczą maszyną parową z kotłami cylindrycznymi, napędzającą jedną śrubę i dwa maszty z pełnym ożaglowaniem[2].

Zbudowana pierwotnie dla floty Nanyang, służyła na Jangcy do 1872, kiedy została przejęta przez Li Hongzhanga na rzecz zarządzanej przez niego prowincji Zhili. W 1881 stanowiła jeden z pierwszych okrętów tworzonej przez niego Floty Beiyang, służąc jako okręt patrolowy i jacht gubernatorski[1].

Na początku wojny chińsko-japońskiej eskortując transportowce wojska do Korei, natknęła się na trzy nowoczesne japońskie krążowniki w czasie bitwy pod Pungdo[1]. Dowódca okrętu, trzeźwo oceniwszy szanse, poddał się bez strzału krążownikowi „Akitsushima”. Wcielona do służby japońskiej jako "Sōkō", ok. 1898 została przezbrojona w dwie armaty Armstronga kal. 76 mm. Skreślona z listy floty w 1902, została ostatecznie rozebrana w 1904[3].

Uwagi

  1. Według R. Chesneau i E. Kolesnika zwodowana w 1876, co jednak nie zgadza się z przebiegiem służby opisywanym w bardziej specjalistycznej książce R.N. Wrighta

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Richard N.J. Wright: The Chinese Steam Navy, 1862-1945. London: Chatham Publishing, 2001, s. 34. ISBN 1-86176-144-9. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 397. ISBN 0-85177-133-5.
  3. Hansgeorg Jentsura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Naval Institute Press, 1976, s. 116. ISBN 087021893X. (ang.)