Capleton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Capleton
Capleton1 cropped.jpg
Capleton w 2008 roku
Imię i nazwisko Clifton George Bailey III
Pseudonim King Shango
King David
The Fireman
The Prophet
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1967
Islington
Pochodzenie  Jamajka
Gatunek reggae
dancehall
Wytwórnia płytowa VP Records
Def Jam Recordings
Penitentiary Records
i wiele innych
Zespół
David House Crew (riddim band)
Strona internetowa

Capleton, właśc. Clifton George Bailey III (ur. 13 kwietnia 1967 w Islington) – jamajski wokalista, wykonawca muzyki reggae i dancehall, znany również jako King Shango, King David, The Fireman oraz The Prophet.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w niewielkiej miejscowości Islington w regionie Saint Mary. Mając kilkanaście lat występował z lokalnymi soundsystemami jako singjay. Jego największymi muzycznymi idolami młodości byli Wailersi Boba Marleya oraz DJ dancehallowy, Papa San. Pseudonim artystyczny nadali mu jeszcze koledzy z dzieciństwa, kiedy to chciał załagodzić sprzeczkę wśród rówieśników i został przez nich porównany do znanego w okolicy adwokata nazwiskiem Capleton[1]. Porównanie to było tym trafniejsze, że podobnie jak ów prawnik, młody Clifton potrafił posługiwać się bardzo ciętym językiem.

W wieku 18 lat w nadziei na rozwój kariery przeprowadził się do stolicy kraju, Kingston. Tam jego talent został dostrzeżony przez Stewarta Browna, właściciela toronckiego soundsystemu African Star (a także wytwórni o tej samej nazwie), który w 1989 roku zaprosił młodego wykonawcę na trasę koncertową w Kanadzie. Capleton występował podczas niej na jednej scenie z takimi gwiazdami ówczesnego dancehallu jak Ninjaman, Flourgan czy Colin Roach. Bardzo udane tournée nie uszło uwadze znanego jamajskiego producenta Phillipa "Fatisa" Burrella, który nakładem swojej wytwórni X-Terminator Records wydał jego pierwszy singel pt. "Bumbo Red". Choć ze względu na ostre seksualne podteksty grania piosenki odmówiło jamajskie radio, szybko stała się ona przebojem na wyspie. Zdobyta w krótkim czasie popularność zaowocowała wydaniem przez Capletona kolejnych singli, w zgodzie z panującą na początku lat 90. w jamajskim dancehallu modą na utwory "slacknessowe" (czyli o tematyce zbliżonej do naszego disco polo). Większość z nich (te najbardziej znane to "Number One On The Look Good Chart" i "Lotion Man") została w roku 1991 wydana przez wytwórnię Jet Star Records w postaci składanki Gold: The Very Best of Capleton. Niewiele później, w listopadzie tego samego roku, nakładem VP Records ukazał się jego debiutancki album - Lotion Man.

Wkrótce jednak stosunek Capletona do muzyki zaczął ulegać zmianie pod wpływem głębokiej przemiany duchowej - zdecydował się zostać członkiem ruchu Rastafari (choć oficjalnie dołączył do odłamu Bobo Ashanti, sam twierdzi, iż czerpie nauki z różnych kręgów rasta, a wszystkie domy Rastafari są dla niego jednością)[2]. Jednocześnie porzucił w swoich utworach tematy związane tylko i wyłącznie z seksem czy też tzw. "gun lyrics", na rzecz natchnionego roots reggae i conscious ragga, opierając się o rastafariański przekaz. Już jego drugi album studyjny, wydany w roku 1993 Alms House, zawierał właśnie takie nagrania. To od tej pory bywa określany przydomkiem "The Prophet" (czyli Prorok) oraz "The Fireman" (ze względu na liczne odwołania do żywiołu ognia). Sam muzyk za swój ulubiony pseudonim uważa "King Shango", co w afrykańskim języku Yoruba oznacza "Lew Ognia"[1].

Od tego czasu Capleton wydał jeszcze kilkanaście solowych płyt (z których największy sukces odniosły Prophecy (1995), I-Testament, More Fire (2000) i najnowszy krążek, wydany w 2010 roku I-Ternal Fire) oraz niemal dwadzieścia wspólnych albumów z innymi sławami sceny reggae/dancehall (m.in. z Sizzlą, Anthonym B, Turbulencem, Luciano i Juniorem Kellym).

23 listopada 2008 roku Capleton wystąpił w warszawskim klubie Proxima na swoim pierwszym koncercie w Polsce[3].

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Artysta hojnie wspiera finansowo lokalne społeczności na Jamajce, a zwłaszcza w swoim rodzinnym regionie Saint Mary. Przeznaczył 500 000 dolarów jamajskich na budowę poczekalni dla pacjentów w szpitalu w Annotto Bay, jest także fundatorem m.in. najnowszego aparatu rentgenowskiego dla szpitala w Port Maria oraz pracowni komputerowej dla liceum w Islington do którego sam uczęszczał; pomaga również w utrzymaniu miejscowych drużyn piłkarskich i netballowych[4].

Od 2001 roku corocznie organizuje w kompleksie sportowym Gray's Inn w Annotto Bay koncert "A St. Mary Mi Come From", z którego cały dochód przeznaczony jest na cele charytatywne. Razem z nim występują wtedy jego przyjaciele ze sceny muzycznej, przede wszystkim ci także pochodzący z regionu Saint Mary, a więc m.in. Beres Hammond, Sizzla czy też Jah Mason[5].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Capleton, podobnie jak wielu innych muzyków dancehallowych, w swoich tekstach niejednokrotnie wspomina o "paleniu gejów" (jak np. w "Bun Out Di Chi Chi"), co oczywiście wywołuje protesty środowisk i organizacji gejowskich. Sam muzyk podkreśla, że choć jako rastafarianin potępia styl życia gejów, to kontrowersyjne wyrażenia w jego piosenkach dotyczą "duchowego oczyszczenia", nie są zaś nawoływaniem do przemocy wobec homoseksualistów[2][6].

W maju 2007 roku wraz z Sizzlą oraz Beenie Manem podpisał pakt "The Reggae Compassionate Act", w którym zadeklarował, że zaprzestanie wykonywania kontrowersyjnych utworów, gdyż "w społeczności muzyków nie ma miejsca na jakąkolwiek nienawiść i uprzedzenia, włączając w to rasizm, przemoc, seksizm oraz homofobię"[7][8]. Podpisanie porozumienia było odpowiedzią na wymierzoną w grupę jamajskich artystów kampanię Stop Murder Music, prowadzoną przez brytyjską organizację Outrage! walczącą o prawa gejów.

Jednak jeszcze w tym samym roku podczas występów na Jamajce Capleton złamał umowę[9], w skutek czego Outrage! wznowiła swoją kampanię przeciw niemu ze zdwojoną siłą, doprowadzając do odwołania jego koncertów w Szwajcarii w roku 2008[10] oraz w USA w roku 2010[11][12].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Capletona.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Interview With Jamaican Reggae Star, Capleton (ang.). www.foroyaa.gm. [dostęp 2011-06-15].
  2. 2,0 2,1 Zimbabwe: Dancehall Star Capleton Coming (ang.). www.allafrica.com. [dostęp 2011-06-15].
  3. Capleton w Polsce! (pol.). www.koncert.pl. [dostęp 2011-06-15].
  4. Capleton: Charity/Community Events (ang.). www.capletonmusic.com.com. [dostęp 2011-06-15].
  5. A St. Mary Mi Come From Goes For Charity (ang.). www.jamaica-star.com. [dostęp 2011-06-15].
  6. Capleton The Prophet... Through The Years (ang.). www.yardflex.com. [dostęp 2011-06-15].
  7. Reggae Stars Renounce Homophobia, Condemn Anti-Gay Violence (ang.). www.towleroad.com. [dostęp 2011-06-15].
  8. The Reggae Compassionate Act (ang.). www.soulrebels.org. [dostęp 2011-06-15].
  9. Capleton Breaks RCA On Dec 25th During GT Taylor Christmas Extravaganza In Jamaica (ang.). www.stopmurdermusic.ch. [dostęp 2011-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-05)].
  10. Concert Cancelled In Basel, Switzerland: Big Testimony To The RCA (ang.). www.habs.ch. [dostęp 2011-06-15].
  11. Hate Singer Capleton Cancels U.S. Tour (ang.). www.calcoastnews.com. [dostęp 2011-06-15].
  12. Capleton Feels Heat From Gays (ang.). www.jamaica-gleaner.com. [dostęp 2011-06-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]