Caproni-Vizzola F.4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Caproni-Vizzola F.4
Caproni-Vizzola F.4
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Caproni
Typ myśliwiec
Konstrukcja całkowicie metalowy dolnopłat
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1939
Dane techniczne
Napęd 1 x Daimler-Benz DB601
Moc 1020 KM
Wymiary
Rozpiętość 11,29 m
Długość 8,9 m
Wysokość 2,9 m
Masa
Własna 2462 kg
Startowa 300 kg
Osiągi
Prędkość maks. 550 km/h
Zasięg 700 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x karabin maszynowy wz. Breda-SAFAT kal. 12,7 mm
Użytkownicy
Włochy

Caproni Vizzola F. – rodzina włoskich myśliwców firmy Caproni z siedzibą w Vizzola.

Caproni-Vizzola F.4[edytuj | edytuj kod]

W 1937 roku zespół inżynierów Caproni Vizzola SA pod kierunkiem F. Fabriziego rozpoczął pracę nad szeregiem myśliwców. Dla dwóch prototypów F.4 przeznaczono silniki Isotta Fraschini Asso 121 RC40 o mocy 960 KM a dla F.5 silniki Fiat A.74 RC38.

Od lata 1939 we Włoszech pojawiły się niemieckie silniki Daimler-Benz DB 601 które użyto w F.4 i oblatano w lipcu 1940 roku.

Na uzbrojenie składały się: dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm. Od 1942 roku na stanie dywizjonów.

Caproni-Vizzola F.5[edytuj | edytuj kod]

Wersja ta została wyposażona w silniki Fiat A.74 RC38 o mocy 870 KM. Zbudowano 12 maszyn. Samoloty były używane jako myśliwce nocne i osiągały prędkość 496 km/h.

Caproni-Vizzola F.6M[edytuj | edytuj kod]

F.6M (M - metalico) wykorzystywał kadłub F.5 i został wyposażony w silniki Daimler-Benz DB 605A. Prototyp oblatano we wrześniu 1941 roku. Na uzbrojenie składały się: dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm. Samolot osiągnął max. prędkość 569 km/h.

Prototyp został rozbity podczas kolizji na lotnisku Bresso. Po wypadku zaniechano dalszych prac nad tą wersją.

Caproni-Vizzola F.6Z[edytuj | edytuj kod]

Planowano użyć silników Isotta Fraschini Zeta RC25/60 o mocy 1500 KM. Silnik był dopiero dostępny w sierpniu 1943 roku, jednakże zawieszenie broni między Włochami a aliantami przerwało dalsze prace nad samolotem. Samolot miał osiągnąć prędkość 630 km/h. Na uzbrojenie składały się trzy karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm.

Caproni-Vizzola F.7[edytuj | edytuj kod]

F.7 miał odznaczać się od F.6 poprawioną aerodynamiką, ale koniec wojny położył kres pracom nad projektem.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • William Green und Gordon Swanborough, Jagdflugzeuge der Welt. Motorbuchverlag, Stuttgart 1996

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Opis i zdjęcie samolotu (ang.)
Opis i zdjęcie samolotu (nie.)