Caproni Ca.60 Transaero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Caproni Ca.60 Transaero
Caproni Ca.60 Transaero
Dane podstawowe
Państwo Włochy
Producent Caproni
Typ samolot pasażerski dalekiego zasięgu
Konstrukcja potrójny trójpłatowiec o konstrukcji drewnianej w układzie latającej łodzi
Załoga 8
Historia
Data oblotu 1921
Lata produkcji nie skierowany do produkcji
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
1
rozbity podczas oblotu
Dane techniczne
Napęd 8 silników Liberty L-12
Moc 293 kW (400 KM)
Wymiary
Rozpiętość 30,00 m
Długość 23,50 m
Wysokość 9,10 m
Powierzchnia nośna 836 m²
Masa
Startowa 25 000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 112 km/h (według niektórych źródeł[według kogo?] 130 lub nawet 145 km/h)
Prędkość przelotowa 110 km/h
Zasięg 660 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
60-100 osób
Użytkownicy
Włochy
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Caproni Ca.60 Transaerowłoski samolot pasażerski, planowany do obsługi połączeń transatlantyckich ze 100 osobami na pokładzie, skonstruowany w 1921 r.

Caproni Ca.60 był wielką latającą łodzią o bardzo oryginalnej konstrukcji: do ogromnego kadłuba przymocowane były trzy rzędy potrójnych skrzydeł, dzięki czemu samolot stawał się prawdziwym potrójnym trójpłatowcem. Powierzchnia nośna samolotu wynosiła aż 836 m² (ponad dwa razy więcej niż B-52). Środkowe płaty połączone były dwoma równoległymi, kwadratowymi wzmocnieniami, na końcu których zainstalowano osiem silników Liberty L-12 o mocy 400 KM każdy, mających zapewnić odpowiednią moc. Cztery z tych silników miały śmigła ciągnące, cztery zaś – pchające. Z boku samolotu zamontowane były dwa duże pływaki, mające zapewnić stabilność. W kadłubie przewidziano miejsca dla 100 osób, co było jak na owe czasy liczbą ogromną. Zgodnie z zamierzeniami, Ca.60 miał stanowić swoisty "latający dom". Cała koncepcja oparta była na sprawdzonych w okresie I wojny światowej rozwiązaniach, stosowanych m.in. w trzypłatowych bombowcach Caproni Ca.4.

Zbudowano tylko jeden egzemplarz samolotu. Prototyp wykonał jeden krótki lot 4 marca 1921 r. na jeziorze Maggiore, jednak po wzniesieniu się na wysokość zaledwie 20 metrów, samolot spadł do wody i rozbił się. Obydwaj piloci zginęli. Wkrótce potem rozpoczęto odbudowę samolotu, jednak wszystkie prace przerwał pożar, który wybuchł z niewyjaśnionych przyczyn. Dalszych prac nad samolotem nie podjęto.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]