Cargolux

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cargolux
Cargolux
IATA
CV
ICAO
CLX
Znak
CARGOLUX
Historia
Data założenia 1970
Lokalizacja
Baza Port lotniczy Luksemburg
Węzeł Port lotniczy Luksemburg
Kooperacja
Powiązania Qatar Airways
Flota
Liczba samolotów 13(+7 zamówionych)
Liczba tras 64
Przedsiębiorstwo
Siedziba Luksemburg Sandweiler, Luksemburg
Członkowie zarządu Frank Reimen (CEO)
Strona internetowa

Cargolux Airlines to linie lotnicze cargo z siedzibą i bazą główną znajdującymi się w największym luksemburskim porcie lotniczym Luksemburg. To jedne z największych linii lotniczych tego typu w Europie, mające sieć połączeń na całym świecie. W ramach swojej działalności, poza lotami planowymi, wykonują też loty czarterowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cargolux zostały założone 4 marca 1970 przez luksemburskie linie Luxair, spółkę Salen Shipping Group, islandzkie Loftleiðir Icelandic i kilku prywatnych inwestorów. Zaledwie dwa miesiące później z lotniska w Luksemburgu wystartował Canadair CL-44 freighter w trasę do Hongkongu.

Początek lat 70. to czas, kiedy lotniczy transport ładunków zaczął mieć znaczenie na arenie międzynarodowej. Linie cargo mogły oferować to czemu nie mogły sprostać linie pasażerskie - elastyczność, dostosowanie do specjalnych wymagań czy indywidualne przewozy. Z tym nurtem, doskonałą lokalizacją w samym sercu Europy i wysiłkiem zarządzających Cargolux zaczął odnosić sukcesy już w pierwszych latach swoje działalności. Główną działalnością były loty doraźne, dodatkowo linie obsługiwały loty czarterowe do Azji, które przyczyniły się do nieprzerwanego rozwoju spółki. W pierwszej połowie 1972 Cargolux wprowadziły regularne loty na trasie Luksemburg-Hongkong.

Boeing 747-400F na lotnisku w Luksemburgu

Pierwszym samolotem Carolux był Canadair CL-44D o numerze rejestracyjnym TL-LLJ. Drugi samolot tego typu (TF-LLG) rozbił się 2 grudnia 1970 w Dhace. Maszyna została zastąpiona kolejnym CL-44D w styczniu 1971. Trzy kolejne dołączyły w ciągu następnych dwóch lat. Z końcem 1972 flotę Cargoluxu stanowiło 5 samolotów Canadair CL-44D, z czego trzy były w wersji wydłużonej. Opcja ta gwarantowała większe o 18% możliwości załadunkowe, co stanowiło ogromną przewagę nad innymi liniami, dodatkowo Cargolux były jedynym ich operatorem.

W 1973 Cargolux wszedł w grono użytkowników samolotów odrzutowych. By sprostać konkurencji, kiedy to głównym czynnikiem determinującym kontrakty stała się prędkość dostawy - linie zakupiły pierwszego Douglasa DC-8-61 cargo. Wiosną 1974 maszyna została zastąpiona podobnym modelem - Douglas DC-8-55, a następnie Cargolux zaczął rozwijać swoją flotę, podpisując długoterminowe kontrakty na kupno samolotów Douglas DC-8-63. Jeden z nowych nabytków stał się pierwszym samolotem o luksemburskiej rejestracji - LX-BCV. W 1984 zostały wycofane ze służby.

Od początku działalności Cargoluxu, baza samolotów, a także zaplecze techniczne znajdowało się w Nowym Jorku, pod kontrolą personelu Loftleiðir Icelandic. Taka odległość zakłócała sprawne działanie służb utrzymania, przez co w 1974 Cargolux podpisały kontrakt na budowę hangaru w Luksemburgu. Oficjalne otwarcie przez Ministra Transportu Luksemburga nastąpiło 28 kwietnia 1975.

Boeing 747-400F lądujący na holenderskim lotnisku Maastricht Aachen

W 1977 zarząd linii zdecydował o zakupie samolotów typu Boeing 747-200F. Pierwszy został dostarczony 30 stycznia 1979, otrzymał numer LX-DCV i rozpoczął służbę 5 lutego 1979. W tamtym czasie Cargolux były jedynymi liniami lotniczymi cargo, które latały B747-200F.

Lata 80. przyniosły krótkotrwały kryzys linii Cargolux. Rosnące ceny paliw na światowych rynkach, spowodowały drastyczny wzrost kosztów, a zapotrzebowanie na transport lotniczy nie rosło już w tak zawrotnym tempie jak w poprzednim dziesięcioleciu. Dodatkowo stopy procentowe zaczęły szybko rosnąć i Cargolux zostały zmuszone do restrukturyzacji i reorganozacji.

W 1990 Cargolux podpisały umowę z Boeingiem na trzy samoloty typu Boeing 747-400F, stając się pierwszym użytkownikiem tego modelu w 1993. W pierwszym locie z Seattle do Luksemburga, na pokładzie znajdowało się 116 ton ładunku.

W 2005 linie ogłosiły decyzję o zakupie 10 maszyn Boeing 747-8F, a dwa lata później o dodatkowych trzech.

W roku 2008 Cargolux odebrały ostatni, szesnasty samolot Boeing 747-400F.[1]

8 czerwca 2011 roku Qatar Airways wykupiły 35% udziałów linii Cargolux. Umowę podpisał CEO katarskich linii Akbar Al Baker i dyrektor Cargoluxu Frank Reimen w obecności premiera Kataru (Shaikh Hamad Bin Jasem Bin Jabor Al Thani) i luksemburskiego ministra finansów (Luc Frieden)[2].

Flota[edytuj | edytuj kod]

Porty docelowe Cargoluxu

Stan na sierpnień 2011[3].

Samolot Posiadanych Zamówionych Uwagi
Boeing 747-400F 13 +1 jest dostarczany
Boeing 747-8F 4 +2 są dostarczane

Modele użytkowane w przeszłości:[4]

Katastrofy i wypadki[edytuj | edytuj kod]

  • 2 grudnia 1970 - Canadair CL-44J (TF-LLG) rozbił się podczas podchodzenia do lądowania w Dhace (Bangladesz). Wyciek z układu hydraulicznego spowodował zablokowanie mechanizmu sterowania. Zginęli wszyscy 4 członkowie załogi i cztery osoby na ziemi[5].
  • 1 listopada 1992 - podczas lądowania Boeinga 747-200F (LX-DCV) na lotnisku w Luksemburgu oderwał się silnik nr.4. Na pokładzie znajdowało się 4 członków załogi, nikomu nic się nie stało[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy