Carl Andrew Spaatz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carl Andrew Spaatz
Carl Andrew Spaatz
generał generał
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1891
Boyertown (Pensylwania)
Data i miejsce śmierci 14 lipca 1974
Waszyngton
Przebieg służby
Lata służby 1914–1948
Siły zbrojne Seal of the US Air Force.svg US Air Force
Stanowiska d-ca 8. i 12. Armii Lotniczej, naczelny dowódca lotnictwa alianckiego w Afryce Północno-Zachodniej,
szef Sztabu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych
Główne wojny i bitwy rewolucja meksykańska,
I wojna światowa,
II wojna światowa
Odznaczenia
Command Pilot Badge
Distinguished Service Cross  (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Distinguished Service Medal - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Legia Zasługi (USA) Zaszczytny Krzyż Lotniczy  (Stany Zjednoczone) Brązowa Gwiazda  (Stany Zjednoczone) Air Medal  (Stany Zjednoczone) Mexican Service Medal (Stany Zjednoczone) Allied Victory Medal American Campaign Medal Asiatic-Pacific Campaign Medal European-African-Middle Eastern Campaign Medal (sześciokrotnie) Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej Złote Palmy Orderu Korony (Belgia) Krzyż Wojenny z brązową palmą (Belgia) (1940-1945) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja) Wielki Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Honorowy Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Imperium Brytyjskiego – klasa wojskowa (Wielka Brytania) Order Suworowa II klasy (ZSRR)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Carl Andrew Spaatz (ur. 28 czerwca 1891 w Boyertown w stanie Pensylwania, zm. 14 lipca 1974 w Waszyngtonie) – amerykański pilot wojskowy, generał Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, szef sztabu US Air Force (1947–1948).

W 1914 ukończył Akademię Wojskową w West Point w stanie Nowy Jork. Krótko służył w piechocie, a w październiku 1915 został przydzielony do sekcji lotniczej U.S. Signal Corps.

Uczestnik I wojny światowej, obserwator wojskowy w Wielkiej Brytanii (1940–1941), szef lotnictwa armijnego, dowódca 8. Armii Lotniczej USA na europejskim teatrze działań wojennych, dowódca 12. Armii Lotniczej USA w Afryce Północnej i naczelny dowódca lotnictwa alianckiego w Afryce Północno-Zachodniej oraz zastępca naczelnego dowódcy lotnictwa Sprzymierzonych na obszarze śródziemnomorskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]