Carl Gustaf
| Carl Gustaf | |
 |
|
| Carl Gustaf | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Szwecja |
| Producent | Saab Bofors Dynamics |
| Rodzaj | działo bezodrzutowe, granatnik przeciwpancerny |
| Obsługa | 1 lub 2 osoby |
| Historia | |
| Prototypy | 1946 (M-1), 1964 (M-2), 1991 (M-3) |
| Produkcja seryjna | 1948 – ? |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 84 mm |
| Wymiary | |
| Długość | 1,13 m (M-2; w położeniu bojowym) 1,07 m (M-3; w położeniu bojowym) |
| Masa | |
| broni | 14,2 kg (M-2; rozładowany) 8,5 kg (M-3; rozładowany) |
| podstawy | 0,8 kg (M-2) 0,5 kg (M-3) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 310 m/s (ppanc. HEAT-551) |
| Szybkostrzelność praktyczna | 6 strz./min |
| Zasięg skuteczny | ok. 450 m (do wozów bojowych) |
| Przebijalność pancerza | 400 mm (ppanc. HEAT-551) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Carl Gustaf (również Carl Gustav) – szwedzkie gwintowane działo bezodrzutowe kalibru 84 mm, produkowane przez Saab Bofors Dynamics, klasyfikowane również jako średni granatnik przeciwpancerny. Pierwszy prototyp granatnika Carl Gustaf powstał w 1946.
Spis treści |
Konstrukcja [edytuj]
Granatnik działa na zasadzie działa bezodrzutowego. Ładowany jest odtylcowo, zamek jest otwierany na bok. Pocisk w czasie lotu stabilizowany jest za pomocą brzechw (rozkładają się po strzale).
Do broni dedykowana jest amunicja w pięciu rodzajach: kumulacyjna (typu HEAT-551), przeciwpancerno-odłamkowa (typu HEDP-502), odłamkowo-burząca (typu HE-441B), oświetlająca (typu 545) i dymna (typu 469B).
Użytkownicy [edytuj]
Granatnik mimo wiekowej konstrukcji jest z powodzeniem używany do dnia dzisiejszego przez siły zbrojne wielu państw świata.
Australia[1]
Austria[2]
Belgia[1]
Dania[2]
Estonia[3]
Grecja: Armia Helleńska[4]
Holandia[2]
Indonezja: Komando Pasukan Katak oraz Komando Pasukan Khusus[5]
Irlandia[2]
Kanada[1]
Litwa[6]
Niemcy[2]
Norwegia[2]
Polska (od 1995): GROM[7]
Stany Zjednoczone: USSOCOM, US Rangers
Szwecja[2]
Wielka Brytania[2]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Carl Gustaf antitank recoilless rifle (Sweden) (ang.). world.guns.ru. [dostęp 2012-04-12].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 60-63. ISBN 83-86776-25-0.
- ↑ Tehnika - Granaadiheitja Carl-Gustav (est.). www.mil.ee. [dostęp 2012-04-12].
- ↑ Greece Land Forces military equipment and vehicle Greek Hellenic Army. www.armyrecognition.com. [dostęp 2012-04-12].
- ↑ Kopassus & Kopaska - specijalne postrojbe Republike Indonezije (chorw.). www.hrvatski-vojnik.hr. [dostęp 2012-04-12].
- ↑ Prieštankinis granatsvaidis „CARL GUSTAF“ (M-2, M-3) (lit.). kariuomene.kam.lt. [dostęp 2012-04-12].
- ↑ Remigiusz Wilk (REMOV): Nowe gromy GROM (pol.). www.altair.com.pl. [dostęp 2012-04-12].
Bibliografia [edytuj]
- Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 60-63. ISBN 83-86776-25-0.
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa 1994: Wydawnictwo „WIS”, s. 46. ISBN 83-86028-01-7.
|
|||||||||||||||||||||||
