Carl Harko von Noorden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Carl Harko von Noorden (ur. 13 września 1858 w Bonn, zm. 26 października 1944 w Wiedniu) – niemiecki lekarz.

Syn historyka Carla von Noordena. Studiował na Uniwersytecie Eberharda Karola w Tybindze, Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu Bryzgowijskim i Uniwersytecie w Lipsku, gdzie w 1882 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych. Od 1883 asystent i od 1885 Privatdozent na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Giessen. W 1889 został pierwszym asystentem w klinice w Berlinie. W 1906 zastąpił Nothnagela na katedrze w Wiedniu.

Zajmował się zagadnieniami albuminurii, chorób nerek, dietetyki. Historyczna terapia Noordena stosowana w cukrzycy polegała na ograniczeniu białka w diecie (opierała się na otrębach owsianych).

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Der Diabetes mellitus. 2., umgearb. Aufl. Wien: Hölder 1906.
  • Handbuch der Pathologie des Stoffwechsels. Hrsg. von Carl von Noorden. 2. Aufl. 2 Bde. Berlin, 1907.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]