Carl Palmer
| Carl Palmer | |
 Carl Palmer |
|
| Imię i nazwisko | Carl Fredrick Kendall Palmer |
| Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1950 Birmingham |
| Pochodzenie |  Wielka Brytania |
| Instrument | perkusja |
| Gatunek | rock progresywny |
| Zawód | perkusista |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Carl Fredrick Kendall Palmer (ur. 20 marca 1950 w Birmingham[1]) – brytyjski perkusista rockowy.
Znany jest z występów w The Crazy World of Arthur Brown, Atomic Rooster, Emerson, Lake and Palmer i Asia. Współpracował także z Mikiem Oldfieldem. Jego gra charakteryzowała się agresywnością oraz wielką precyzją. Często stosował nietypowe metrum. Palmer używał niezwykle rozbudowanego zestawu perkusyjnego.
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Na początku kariery był perkusistą koncertowym zespołu The Crazy World of Arthur Brown, w zastępstwie za Drachena Theakera, któremu strach przed lataniem uniemożliwił uczestniczenie w trasie koncertowej zespołu. Po odejściu z Crazy World, Palmer wraz z Vincentem Cranem stworzył grupę Atomic Rooster.
Po nagraniu zaledwie jednego albumu, Palmer założył zespół Emerson, Lake and Palmer (w skrócie ELP) wraz z Gregiem Lakem i Keithem Emersonem, z którym odniósł największe sukcesy w swojej karierze. W muzyce zespołu można było zaobserwować wpływy takich gatunków, jak art rock, jazz, electronica, pop rock oraz muzyka poważna. Palmer pozostał w ELP do rozpadu grupy w 1979, po czym wraz z byłymi członkami Yes, King Crimson i Buggles założył zespół Asia. W 1987 Palmer wraz z Emersonem i Robertem Berrym nagrali album jako zespół o nazwie 3, który jednak nie osiągnął dużej popularności.
W roku 1992 Palmer powrócił do oryginalnego składu ELP, z którym nagrał dwa albumy studyjne – Black Moon i In the Hot Seat i wziął udział w trasie koncertowej. Po kolejnym rozpadzie ELP w 1998, Palmer współpracował z Johnem Wettonem z Asii w zespole o nazwie Qango, a później wyruszył w trasę koncertową ze swoim 'Carl Palmer Band', z Shaunem Baxterem na gitarze i Dave'em Marksem na gitarze basowej, których zastąpili kolejno Paul Bielatowicz i Stuart Clayton (później zastąpiony przez Simona Fitzpatricka).
Wpływ [edytuj]
Swoje perkusyjne inspiracje Palmer czerpał od takich muzyków jak Joe Morello i Buddy Rich. Znany jest z doskonałej techniki i perkusyjnych solówek. Używa zazwyczaj dwóch bębnów wielkich, gongów i tamburynów. Potrafi zdjąć koszulkę bez przerywania gry. Chociaż żaden z zespołów, w których występował, nie znalazł się jeszcze w panteonie Rock and Roll Hall of Fame, jego dwu i półtonowy zestaw perkusyjny ze stali nierdzewnej już się w nim znalazł, po zasponsorowaniu go przez Ringo Starra.
Ostatnie lata [edytuj]
Obecnie Palmer zagrał na trasie koncertowej wraz z oryginalnym składem Asii, w ramach obchodów 25. rocznicy powstania zespołu. Z trasy tej wytwórnia Eagle Rock wydała album koncertowy i DVD o nazwie Fantasia.
Dyskografia solowa [edytuj]
- 1980 1 – PM
- 2001 Antology – "Do Ya Wanna Play Carl?"
- 2004 Working Live, Vol. 1
- 2004 Working Live, Vol. 2
- 2006 The Carl Palmer Band – In Concert (DVD)
- 2010 Working Live, Vol. 3
Przypisy
- ↑ Rich Lackowski: On the Beaten Path Progressive Rock: The Drummer’s Guide to the Genre and the Legends Who Defined It, Book & CD. Alfred Publishing, 2008, s. 74. ISBN 9780739056714.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
