Carlo Grano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carlo Grano
kardynał prezbiter
Copiosa messis e grano humili
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 14 października 1887
Rzym
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1976
Rzym
nuncjusz we Włoszech
Okres sprawowania 1958 - 1967
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 czerwca 1912
Nominacja biskupia 13 grudnia 1958
Sakra biskupia 27 grudnia 1958
Kreacja kardynalska 26 czerwca 1967
Paweł VI
Kościół tytularny S. Marcello

Carlo Grano (ur. 14 października 1887 w Rzymie, zm. 2 kwietnia 1976 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał.

Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie, a także Ateneum "S. Apolinare". Święcenia kapłańskie otrzymał 14 czerwca 1912 z rąk abpa Giuseppe Capetelli, łacińskiego patriarchy Konstantynopola. W latach 1912-1920 pracował duszpastersko w rodzinnej diecezji rzymskiej. Od roku 1923 działał w Sekretariacie Stanu, gdzie był m. in. szefem protokołu (1945-1953), a następnie substytutem.

13 grudnia 1958 otrzymał nominację na nuncjusza we Włoszech ze stolicą tytularną Tessalonika. Sakry udzielił mu papież Jan XXIII. Na konsystorzu z czerwca 1967 otrzymał biret kardynalski. Prawo udziału w konklawe utracił w roku 1971, po wprowadzeniu nowych przepisów przez Pawła VI. Umarł w swej rzymskiej rezydencji i pochowany został w kościele S. Marcello w Rzymie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]