Carlo Grano
| Carlo Grano | ||
| kardynał prezbiter | ||
|
||
| Kraj działania |  Włochy |
|
| Data i miejsce urodzenia | 14 października 1887 Rzym |
|
| Data i miejsce śmierci | 2 kwietnia 1976 Rzym |
|
| nuncjusz we Włoszech | ||
| Okres sprawowania | 1958 - 1967 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 14 czerwca 1912 | |
| Nominacja biskupia | 13 grudnia 1958 | |
| Sakra biskupia | 27 grudnia 1958 | |
| Kreacja kardynalska | 26 czerwca 1967 Paweł VI |
|
| Kościół tytularny | S. Marcello | |
Carlo Grano (ur. 14 października 1887 w Rzymie, zm. 2 kwietnia 1976 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał.
Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie, a także Ateneum "S. Apolinare". Święcenia kapłańskie otrzymał 14 czerwca 1912 z rąk abpa Giuseppe Capetelli, łacińskiego patriarchy Konstantynopola. W latach 1912-1920 pracował duszpastersko w rodzinnej diecezji rzymskiej. Od roku 1923 działał w Sekretariacie Stanu, gdzie był m. in. szefem protokołu (1945-1953), a następnie substytutem.
13 grudnia 1958 otrzymał nominację na nuncjusza we Włoszech ze stolicą tytularną Tessalonika. Sakry udzielił mu papież Jan XXIII. Na konsystorzu z czerwca 1967 otrzymał biret kardynalski. Prawo udziału w konklawe utracił w roku 1971, po wprowadzeniu nowych przepisów przez Pawła VI. Umarł w swej rzymskiej rezydencji i pochowany został w kościele S. Marcello w Rzymie.
