Carlo Sforza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlo Sforza
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1872
Montignoso
Data i miejsce śmierci 4 września 1952
Rzym
Minister spraw zagranicznych Włoch
Przynależność polityczna Włoska Partia Republikańska
Okres urzędowania od 1920
do 1921
Poprzednik Vittorio Scialoja
Następca Pietro Tommasi della Torretta
Minister spraw zagranicznych Włoch
Okres urzędowania od 2 lutego 1947
do 19 lipca 1951
Poprzednik Pietro Nenni
Następca Alcide De Gasperi

Carlo Sforza (ur. 24 stycznia 1872, w Montignoso (Lunigiana); zm. 4 września 1952, w Rzymie) - hrabia, włoski polityk i dyplomata.

Pochodził ze znanego włoskiego rodu Sforza. Pracował w służbie dyplomatycznej w Chinach, Belgii, Konstantynopolu. W latach (19191920) był sekretarzem stanu ministerstwa spraw zagranicznych, później (19201921) jako minister spraw zagranicznych, doprowadził do skutku traktat w Rapallo. Przez krótki czas był ambasadorem w Paryżu, ustąpił 1922 jako przeciwnik faszyzmu. Był autorem kilku książek o dyktaturach. Powtórnie został ministrem spraw zagranicznych w 1947 roku i był nim do 1951 roku.

Carlo Sforza był domniemanym biologicznym ojcem polskiego publicysty Konstantego Jeleńskiego, na skutek romansu z jego matką Reną z d. Skarżyńską[1].

Przypisy

  1. Aleksandra Klich, Kot, Kot, nie odchodź. Wysokie Obcasy Extra nr 2(11)/2012, ss.64-68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka ilustrowana encyklopedia Gutenberga (1929-1934, Kraków)
  • Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (tom 8)