Carlo Sforza
| Carlo Sforza | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 stycznia 1872 Montignoso |
| Data i miejsce śmierci | 4 września 1952 Rzym |
| Minister spraw zagranicznych Włoch | |
| Przynależność polityczna | Włoska Partia Republikańska |
| Okres urzędowania | od 1920 do 1921 |
| Poprzednik | Vittorio Scialoja |
| Następca | Pietro Tommasi della Torretta |
| Minister spraw zagranicznych Włoch | |
| Okres urzędowania | od 2 lutego 1947 do 19 lipca 1951 |
| Poprzednik | Pietro Nenni |
| Następca | Alcide De Gasperi |
Carlo Sforza (ur. 24 stycznia 1872, w Montignoso (Lunigiana); zm. 4 września 1952, w Rzymie) - hrabia, włoski polityk i dyplomata.
Pochodził ze znanego włoskiego rodu Sforza. Pracował w służbie dyplomatycznej w Chinach, Belgii, Konstantynopolu. W latach (1919—1920) był sekretarzem stanu ministerstwa spraw zagranicznych, później (1920—1921) jako minister spraw zagranicznych, doprowadził do skutku traktat w Rapallo. Przez krótki czas był ambasadorem w Paryżu, ustąpił 1922 jako przeciwnik faszyzmu. Był autorem kilku książek o dyktaturach. Powtórnie został ministrem spraw zagranicznych w 1947 roku i był nim do 1951 roku.
Carlo Sforza był domniemanym biologicznym ojcem polskiego publicysty Konstantego Jeleńskiego, na skutek romansu z jego matką Reną z d. Skarżyńską[1].
Przypisy
- ↑ Aleksandra Klich, Kot, Kot, nie odchodź. Wysokie Obcasy Extra nr 2(11)/2012, ss.64-68.
Bibliografia[edytuj]
- Wielka ilustrowana encyklopedia Gutenberga (1929-1934, Kraków)
- Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (tom 8)
