Carlos Garaikoetxea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlos Garaikoetxea
Carlos Garaikoetxea (2011).jpg
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1938
Pampeluna
Premier Kraju Basków
Okres urzędowania od 2 maja 1979
do 2 maja 1985
Poprzednik Jesús María de Leizaola
Następca Jose Antonio Ardanza

Carlos Garaikoetxea Urriza (ur. 2 czerwca 1938 w Pampelunie) – baskijski adwokat i polityk, przewodniczący Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej (1977–1980) i Eusko Alkartasuna (1986–1999), przewodniczący Baskijskiej Rady Generalnej (1979–1980) oraz lehendakari (premier) Kraju Basków (1980–1985), deputowany do Parlamentów: Baskijskiego (1980–1999) oraz Europejskiego (1987–1991).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie baskijskiej na terenie Nawarry. W młodości nie mówił w języku baskijskim, którego nauczył się dopiero jako dorosły. Uzyskał licencjat z dziedziny prawa i ekonomii na Uniwersytecie Deusto, naukę kontynuował w Londynie i Paryżu. Po powrocie do Hiszpanii pracował w sektorze prywatnym, był prezesem Izby Handlowo-Przemysłowej Nawarry (1962–1972). Pracował również jako adwokat.

W 1975 przystąpił do Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej. Stał na czele PNV w Kraju Nawarry (1975–1980). Od 1977 do 1980 był przewodniczącym ogólnohiszpańskiego zarządu PNV (Euskadi Buru Batzar). W 1979 został wybrany w skład Parlamentu Nawarry. W czerwcu tego roku objął funkcję przewodniczącego Baskijskiej Rady Generalnej (organu preautonomicznego) jako następca Ramóna Rubiala.

Po zatwierdzeniu Statutu z Guerniki w 1980 został wybrany premierem (lehendakarim) Kraju Basków. Reelekcję na to stanowisko uzyskał w 1984, jednak rok później jego miejsce zajął José Antonio Ardanza. W 1986 na skutek rozbieżności z kierownictwem PNV przystąpił do tworzenia własnej partii pod nazwą Eusko Alkartasuna, której prezesem był do 1999. Z jej list był wybierany do Parlamentu Kraju Basków w latach 1986, 1990, 1994 i 1998. Od 1987 zasiadał w Parlamencie Europejskim. Ponownie wybrany w 1989 mandat sprawował do 1991 z ramienia Koalicji na rzecz Europy Narodów.

Od 1990 do 1991 był przewodniczącym Wolnego Sojuszu Europejskiego. W 1999 wycofał się z polityki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]