Carlos Kleiber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Carlos Kleiber (ur. 3 lipca 1930 w Berlinie, zm. 13 lipca 2004 w Konjšica (gmina Litija) w Słowenii[1][2]) – argentyński dyrygent[3] pochodzenia austriackiego. Syn Ericha Kleibera.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się w Argentynie, dokąd z nazistowskich Niemiec uciekli jego rodzice. W Argentynie Erich Kleiber zmienił synowi imię z Karl na Carlos. Po wojnie studiował chemię w Szwajcarii gdzie uzyskał tytuł doktorski. Jako dyrygent debiutował w 1954 w Poczdamie. Jego dyrygencka kariera rozpoczęła się od współpracy z operami Düsseldorfie 1956, Zurychu (1964-1966) i Stuttgarcie (1966-1968). W 1966 wystawił na Edynburskim festiwalu Wozzecka Albana Berga, którego prapremierę w 1925 prowadził w Berlinie jego ojciec. Starannie unikał rozgłosu, ale kapryśność jego charakteru pozwoliła dziennikarzom nadać mu przydomek "enfant terrible", który pozostał przy nim aż do samej śmierci (np. po śmierci Herberta von Karajana Carlos Kleiber był pierwszym dyrygentem, któremu zaproponowano szefostwo Berlińskiej Filharmonii, ale odrzucił ofertę). Współpracował z Covent Garden, operą w Bayreuth, Metropolitan Opera, La Scalą i Wiedeńską Orkiestrą Filharmoniczną.
W 2003 zmarła jego żona Stanka Brezovar, słoweńska tancerka baletowa. On sam zmarł siedem miesięcy później, pochowano go obok małżonki w Konjšica, w Słowenii.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Jego interpretacje charakteryzuje niezwykła precyzja i dynamika. Także brzmienie orkiestry pod jego batutą stawia go wśród najlepszych. Cenione są jego wykonania V symfonii c-moll op.67 Beethovena i IV symfonii e-moll op.98 Brahmsa z Wiedeńską Orkiestrą Filharmoniczną, podobnie jak wykonanie pod jego batutą opery Webera Der Freischütz (Wolny strzelec) z orkiestrą drezdeńską. Wielu krytyków ceni operę La Traviata Verdiego nagraną z Bavarian State Opera dla DG i Tristana i Izoldę Wagnera zrealizowaną w Dreźnie z orkiestrą Staatskapelle Dresden także dla tej niemieckiej wytwórni. Pozostawił po sobie nieliczne nagrania płytowe w oficjalnych dyskografiach, jednak wiele jego koncertów i przedstawień operowych jest wydawanych przez małe wytwórnie płytowe.

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Matt Schudel: Gifted, Eccentric Conductor Carlos Kleiber Dies at 74 (ang.). washingtonpost.com, 2004-07-20. [dostęp 2011-05-16].
  2. Richard Evidon: Kleiber, Carlos. Biography (ang.). deutschegrammophon.com. [dostęp 2011-05-16].
  3. "Kronika Opery", Wydawnictwo KRONIKA 1993, str. 396; ISBN 83-900331-7-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]