Carlos Ochoa
| Carlos Ochoa | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Carlos Augusto Ochoa Mendoza | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 marca 1978 Apatzingán,  Meksyk |
|
| Pozycja | Napastnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Morelia | |
| Numer | 11 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1992–1996 1996–1998 |
Sierra Vista High School Azusa Pacific Cougars |
|
| Kariera seniorska[a] | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1998–1999 1999–2000 2000 2001–2003 2002 2003–2004 2004–2006 2006–2009 2009 2009– 2010 2011 2012– |
Cuautitlán Necaxa Veracruz Tigres UANL → Osasuna (wyp.) Querétaro Jaguares Monterrey → Guadalajara (wyp.) Santos Laguna → Jaguares (wyp.) → Tigres UANL (wyp.) → Morelia (wyp.) |
4 (0) 65 (10) 3 (0) 30 (10) 60 (21) 76 (16) 9 (2) 42 (7) 15 (7) 8 (1) 13 (2) |
| Reprezentacja narodowa[b] | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2002–2009 | Meksyk |
10 (1) |
Carlos Augusto Ochoa Mendoza (ur. 5 marca 1978 w Apatzingán) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, obecnie zawodnik Morelii.
Kariera klubowa [edytuj]
Ochoa w wieku ośmiu lat stracił oboje rodziców, a jako dwunastolatek przeniósł się ze swojego rodzinnego Apatzingán do Kalifornii, gdzie mieszkał razem z bratem do dwudziestego roku życia. Tam uczęszczał do Sierra Vista High School w Baldwin Park i dla tamtejszej szkolnej drużyny strzelił około sto bramek. W późniejszym czasie studiował na Azusa Pacific University, gdzie również należał do wyróżniających się graczy uniwersyteckiego zespołu i został uhonorowany nagrodą NAIA All-American. Jego dobre występy zaowocowały zainteresowaniem ze strony występującego w Major League Soccer klubu Los Angeles Galaxy, dokąd w 1998 roku udał się na testy, których jednak nie przeszedł. Potencjał gracza zauważył jednak jego rodak, grający wówczas w Galaxy napastnik Carlos Hermosillo, który polecił go do swojego byłęgo zespołu – Club Necaxa ze stołecznego miasta Meksyk. W ten sposób Ochoa na stałe powrócił do ojczyzny, a po roku występów w drugoligowych rezerwach Necaxy, CF Cuautitlán, trener Raúl Arias włączył go do pierwszej drużyny. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 21 września 1999 w wygranym 3:1 meczu z Santos Laguną.
W tym samym 1999 roku Ochoa triumfował z Necaxą w najbardziej prestiżowych rozgrywkach północnoamerykańskiego kontynentu, Pucharze Mistrzów CONCACAF, lecz odgrywał wówczas jedynie marginalną rolę w drużynie, pozostając rezerwowym dla Agustína Delgado. Wobec tego zdecydował się na odejście do drugoligowego Tiburones Rojos de Veracruz, gdzie spędził kolejne pół roku, po czym powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej, podpisując umowę z ekipą Tigres UANL z siedzibą w mieście Monterrey. Tam 3 marca 2001 w wygranej 2:0 konfrontacji z Leónem strzelił swojego premierowego gola w pierwszej lidze, zaś już po kilku miesiącach wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowej jedenastce drużyny. Ponadto podczas jesiennego sezonu Invierno 2001 zdobył z drużyną prowadzoną przez brazylijskiego trenera Ricardo Ferrettiego tytuł wicemistrza Meksyku.
Latem 2002 Ochoa został ściągnięty na wypożyczenie przez meksykańskiego szkoleniowca Javiera Aguirre do prowadzonej przez niego hiszpańskiej ekipy CA Osasuna z Pampeluny. W tamtejszej Primera División zadebiutował 14 września 2002 w przegranym 1:2 spotkaniu z Deportivo La Coruña, a swój półroczny pobyt w Osasunie zakończył ze słabym wynikiem, w trzech ligowych meczach ani razu nie zdobywając bramki. W połowie 2003 roku został zawodnikiem Querétaro FC, gdzie spędził rok w roli podstawowego piłkarza drużyny, regularnie wpisując się na listę strzelców, lecz jego drużyna spisywała się bardzo słabo i na koniec rozgrywek 2003/2004 spadła do drugiej ligi. On sam pozostał jednak w najwyższej klasie rozgrywkowej, podpisując umowę z ekipą Jaguares de Chiapas z miasta Tuxtla Gutiérrez. Tam spędził kolejne dwa lata i mimo iż nie osiągnął żadnych sukcesów zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej, to stworzył skuteczny duet atakujących z Salvadorem Cabañasem.
W połowie 2006 roku Ochoa przeszedł do klubu CF Monterrey, którego barwy reprezentował bez większych osiągnięć przez następne dwa i pół roku, przeważnie pełniąc rolę podstawowego napastnika swojej drużyny. W styczniu 2009 na zasadzie półrocznego wypożyczenia przeniósł się do ekipy Chivas de Guadalajara, z którą w tym samym roku wygrał rozgrywki kwalifikacyjne do Copa Libertadores – InterLigę, z czterema golami na koncie zostając królem strzelców tego turnieju. Wziął również udział w samym Pucharze Wyzwolicieli, gdzie Chivas zakończyli swój udział 1/8 finału. W lipcu 2009 podpisał kontrakt z drużyną Club Santos Laguna z siedzibą w Torreón. Tam był jednak rezerwowym dla atakujących takich jak Oribe Peralta czy Carlos Darwin Quintero i na boiskach pojawiał się często, lecz bardzo rzadko od pierwszej minuty. Podczas wiosennego sezonu Bicentenario 2010 zdobył z Santos Laguną już drugie w swojej karierze wicemistrzostwo Meksyku. Jesień 2010 spędził na sześciomiesięcznym wypożyczeniu w swojej byłej ekipie, Jaguares de Chiapas, przez ten czas notując udane występy w lidze.
Wiosną 2011 Ochoa ponownie został wypożyczony, tym razem do kolejnego ze swoich poprzednich klubów – Tigres UANL. Tym razem jego barwy reprezentował przez pół roku jako rezerwowy, nie odnosząc większych sukcesów. Taką samą funkcję pełnił również po powrocie do Santos Laguny, lecz wówczas zdołał zarazem wywalczyć najważniejsze osiągnięcia w profesjonalnej karierze; w jesiennych rozgrywkach Apertura 2011 zanotował kolejne wicemistrzostwo kraju, zaś podczas wiosennego sezonu Clausura 2012 zdobył swój jedyny tytuł mistrza Meksyku. W tym samym roku dotarł także ze swoim zespołem do finału Ligi Mistrzów CONCACAF, przegrywając w nim jednak ze swoją byłą ekipą, CF Monterrey. W połowie 2012 roku został wypożyczony do klubu Monarcas Morelia.
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
W 2002 roku Ochoa został powołany przez selekcjonera Javiera Aguirre na Złoty Puchar CONCACAF, na którym Meksykanie wystawili wyłącznie ligowych graczy ze skromnym dorobkiem w kadrze. Właśnie podczas tego turnieju, 19 stycznia 2002 w wygranym 1:0 meczu fazy grupowej z Salwadorem, zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Meksyku, a już dwa dni później, w wygranej 3:1 konfrontacji z Gwatemalą, również w fazie grupowej, zdobył swojego jedynego gola w barwach narodowych. Ostatecznie podczas tej edycji Złotego Pucharu rozegrał trzy mecze, zaś jego drużyna odpadła z turnieju w ćwierćfinale. Kolejny raz wystąpił w reprezentacji dopiero sześć lat później, w 2008 roku, kiedy to wystąpił w trzech pojedynkach w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2010. Swój bilans reprezentacyjny zamknął ostatecznie na jednej strzelonej bramce w dziesięciu meczach.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Statystyki na National Football Teams (ang.)
- Statystyki na TransferMarkt (niem.)
- Statystyki na MedioTiempo (hiszp.)
|
|||||
