Carnegie Lake

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carnegie Lake

Carnegie Lake to zbiornik wodny, który powstał po wybudowaniu tamy na Millstone River, w dalekim, północno-wschodnim rogu Princeton Township w New Jersey. Jezioro jest własnością prywatną. Używane jest przez uniwersyteckie drużyny wioślarskie. Jest jednak dostępne do użytku publicznego dla łyżwiarzy, wędkarzy i na pikniki. Lata zanieczyszczania jeziora doprowadziły do niebezpiecznego spadku poziomu bezpieczeństwa. Trwają prace na rzecz poprawy jakości wody w jeziorze. Widok z lotu ptaka na Jezioro Carnegie znajduje się w początkowej sekwencji amerykańskiego serialu obyczajowego Dr House.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed przystąpieniem do budowy jeziora, członkowie wioślarskiej drużyny Princeton University pływali po wąskiej Delaware and Raritan Canal, którą dzielili ze statkami śródlądowej żeglugi handlowej. Zespół omawiał dążenie do zbudowania jeziora w Princeton, ale plany nigdy nie zostały opracowane. W roku 1902, jeden z byłych członków zespołu, Howard Russel Butler, został poproszony o sportretowanie filantropa, Andrew Carnegie.

Podczas portretowania Carnegie rozwodził się nad jeziorami, które wybudował w rodzinnej Szkocji. Butler przekazał filantropowi pomysł jego i jego kolegów na temat jeziora. Carnegie zgodził się wziąć udział w projekcie. Butler poprosił o oszacowanie potencjalnych kosztów i możliwości budowy takiego jeziora w Princeton. Po rozmowach z inżynierami z Nowego Jorku, Carnegie poinformował, że szacowane koszty wyniosłyby 118.000$.

Problemy ekologiczne[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na początkowo niewielką głębokość, powodzie i zamulenie stały się problemem w okolicach jeziora Carnegie. Innym problemem była szybka produkcja ścieków, które do jeziora z pobliskich miast doprowadzała Millstone River. Rozbudowa oczyszczalni nie nadążała za gwałtownym wzrostem liczby ludności. Jezioro zostało trzykrotnie pogłębiane: w 1927 roku, na przełomie 1930 i ostatni raz w 1971 roku. W 1971 roku jezioro pogłębiono do jednakowej głębokości dziewięciu metrów, w odległości 35 stóp od linii brzegowej.