Carskie Siły Powietrzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Императорский военно-воздушный флот России
Carskie Siły Powietrzne Rosji
Imperial Russian Aviation Roundel.svg
Historia
Sformowanie 1910
Rozformowanie 1917
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Podporządkowanie Korpus inżynieryjny (do 1915)
Stawka Naczelnego Dowódcy
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo
Skład 30 jednostek liniowych
8 jednostek fortecznych
Bombowiec Carskich Sił Powietrznych - Russkij Vitiaz

Carskie Siły Powietrzne Rosji (ros. Императорский военно-воздушный флот России) – część armii carskiej Imperium Rosyjskiego istniejąca pomiędzy 1910 a 1917 rokiem.

W 1910 Armia Imperium Rosyjskiego zakupiła kilkanaście francuskich samolotów i rozpoczęła trenowanie pierwszych pilotów wojskowych przez instruktorów francuskich.

W 1913 Igor Sikorski zbudował pierwszy czterosilnikowy dwupłat Russky Vityaz, a zaraz potem pierwszy czterosilnikowy samolot bombowy Ilja Muromiec. W tym samym roku Dmitry Pavlovich Grigorovich zbudował kilka pierwszych wodnosamolotów dla Marynarki Carskiej.

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

W momencie wybuchu wojny Carskie Siły Powietrzne były zaraz po francuskich najlepiej wyposażone i zorganizowane. W pierwszych miesiącach wojny samoloty rosyjskie były poprzedzielane, podobnie jak w innych armiach, do jednostek liniowych. Prowadziły działania rozpoznawcze i naprowadzające ogień własnej artylerii na stanowiska nieprzyjaciela.

W sierpniu 1914 roku flota powietrzna Rosji składała się z około 244 samolotów pogrupowanych w 30 jednostkach liniowych (авиаотряды(AO)) oraz ośmiu jednostek fortecznych. Armia posiadała także 14 sterowców.

Sytuacja zmieniła się w grudniu 1914 roku. Wtedy to została utworzona pierwsza specjalistyczna jednostka bojowa utworzona z samolotów Ilja Muromiec i użyta z powodzeniem na froncie wschodnim w walkach przeciwko Niemcom i Austro-Węgrom.

W 1915 roku Carskie Siły Powietrzne będące dotychczas częścią wojsk inżynieryjnych, zostały wyodrębnione i podporządkowane Stawce – kwaterze głównej Naczelnego Dowódcy Armii.

W miarę upływu czasu i załamywaniu się potęgi Imperium nastąpiło zahamowanie rozwoju sił powietrznych. Warto przytoczyć przykład w okresie od początku wojny do 1917 roku w Rosji wyprodukowano około 5000 samolotów, gdy w tym samym czasie w Cesarstwie Niemieckim około 45 000.

Wybuch Rewolucji październikowej doprowadził do załamania lotnictwa rosyjskiego. Część samolotów i struktury została przejęta przez Armię Czerwoną, a część walczyła po stronie białych.


Zabudowania lotniska Carskich Sił Powietrznych w Tallinnie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]