Carter Rycroft
| Carter Rycroft | ||
| Państwo |  Kanada |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 sierpnia 1977 Grande Prairie |
|
| Miejsce zamieszkania | Sherwood Park[1] | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Saville Sports Centre, Edmonton | |
| Drużyna | ||
| Skip | Kevin Koe | |
| Trzeci | Pat Simmons | |
| Drugi | Carter Rycroft | |
| Otwierający | Nolan Thiessen | |
| Występy | ||
| ZIO | 1 (2002) | |
| MŚ | 1 (2010) | |
| Brier | 4 (2000, 2006, 2010, 2012) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Zimowe igrzyska olimpijskie | ||
| Srebro |
Salt Lake City 2002 | |
| Mistrzostwa Świata | ||
| Złoto |
Cortina d'Ampezzo 2010 | |
| Canadian Olympic Curling Trials | ||
| Złoto |
Regina 2001 | |
| The Brier | ||
| Złoto |
Halifax 2010 | |
| Srebro |
Saskatoon 2012 | |
Carter Rycroft (ur. 29 sierpnia 1977 w Grande Prairie) – kanadyjski curler, srebrny medalista olimpijski z Salt Lake City 2002.
Rycroft zaczął grać w curling w 1987[2], po jedenastu latach zdobył juniorskie mistrzostwo Alberty[3]. Z Round Robin Mistrzostw Kanady 1998 bezpośrednio awansował do finału, gdzie jego zespół uległ Ontario (John Morris) 3:5[4].
W latach 1999-2006 był drugim w zespole Kevina Martina. W 2000 po raz pierwszy wygrał mistrzostwa prowincji, z bilansem 6-5 Alberta zajęła 6. miejsce w rywalizacji krajowej[5]. Ekipa Martina wystąpiła następny raz w mistrzostwach Kanady w 2006, dotarła do fazy play-off , jednak przegrała 5:6 dolny mecz przeciwko Nowej Szkocji (Mark Dacey).
Rycroft triumfował w Canadian Olympic Curling Trials 2001[6] i reprezentował Kanadę na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002. Kanada z pierwszego miejsca w fazie grupowej awansowała do play-offów. W półfinale ekipa z Edmonton 4:6 pokonała Szwedów (Peja Lindholm), w finale Kanadyjczycy zdobyli srebrne medale przegrywając z Norwegami (Pål Trulsen) 5:6.
Od sezonu 2006/2007 Rycroft jest członkiem zespołu Kevina Koe z tego samego klubu co Kevin Martin. Nowej drużynie udało się zakwalifikować do Tim Hortons Brier 2010 po pokonaniu w Albercie Randy'ego Ferbeya. W zawodach w Halifaksie drużyna dotarła do finału eliminując wcześniej Brada Gushue 6:5 w meczu 3-4 i 8:6 Brada Jacobsa w półfinale. Carter Rycroft po wygranym 6:5 finale przeciwko Ontario (Glenn Howard) po raz pierwszy zakwalifikował się do mistrzostw świata[7].
Kanadyjczycy na mistrzostwach w Cortinie d'Ampezzo uplasowali się bilansem 9-2 na drugim miejscu w fazie grupowej i ostatecznie zdobyli złote medale, pokonując w finale Norwegię (Torger Nergård) 9:3[8]. W 2012 Rycroft wystąpił na Tim Hortons Brier, zespół z Alberty doszedł do finału, w którym uległ 6:7 Ontario (Glenn Howard).
Spis treści |
Wielki Szlem [edytuj]
- Legenda
| A | = nie uczestniczył |
| x | = nie zakwalifikował się do fazy finałowej |
| QF | = ćwierćfinał |
| SF | = półfinał |
| F | = finał |
| W | = zwycięstwo |
|---|
| Turniej[1] | 2001/2002 | 2002/2003 | 2003/2004 | 2004/2005 | 2005/2006 | 2006/2007 | 2007/2008 | 2008/2009 | 2009/2010 | 2010/2011 | 2011/2012 | 2012/2013 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Canadian Open | x | W | SF | W | SF | SF | x | x | x | SF | x | |
| Masters | x | W | SF | QF | F | QF | F | F | F | QF | QF | W |
| The National | A | SF | A | A | SF | F | F | x | SF | x | QF | |
| Players' Championships | x | x | F | W | F | F | SF | QF | SF | SF | x |
Drużyna [edytuj]
| Czwarty | Trzeci | Drugi | Otwierający | |
|---|---|---|---|---|
| od 2011 | Kevin Koe | Pat Simmons | Carter Rycroft | Nolan Thiessen |
| 2006/2011 | Blake MacDonald | |||
| 1999/2006 | Kevin Martin | Don Walchuk | Don Bartlett | |
| 1997/1998 | Carter Rycroft | Glen Kennedy | Marc Kennedy | Jason Lesmeister |
