Carter Rycroft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carter Rycroft
Państwo  Kanada
 Alberta
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1977 w
Grande Prairie
Miejsce zamieszkania Sherwood Park[1]
Gra praworęczna
Klub Glencoe Curling Club, Calgary
Drużyna
Skip John Morris
Trzeci Pat Simmons
Drugi Carter Rycroft
Otwierający Nolan Thiessen
Występy
ZIO 1 (2002)
2 (2010, 2014)
Brier 5 (2000, 2006, 2010, 2012, 2014)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Srebro
Salt Lake City 2002
Mistrzostwa Świata
Złoto
Cortina d'Ampezzo 2010
Canadian Olympic Curling Trials
Złoto
Regina 2001
The Brier
Złoto
Halifax 2010
Srebro
Saskatoon 2012
Złoto
Kamloops 2014

Carter Rycroft (ur. 29 sierpnia 1977 w Grande Prairie) – kanadyjski curler, srebrny medalista olimpijski z Salt Lake City 2002.

Rycroft zaczął grać w curling w 1987[2], po jedenastu latach zdobył juniorskie mistrzostwo Alberty[3]. Z Round Robin Mistrzostw Kanady 1998 bezpośrednio awansował do finału, gdzie jego zespół uległ Ontario (John Morris) 3:5[4].

W latach 1999-2006 był drugim w zespole Kevina Martina. W 2000 po raz pierwszy wygrał mistrzostwa prowincji, z bilansem 6-5 Alberta zajęła 6. miejsce w rywalizacji krajowej[5]. Ekipa Martina wystąpiła następny raz w mistrzostwach Kanady w 2006, dotarła do fazy play-off , jednak przegrała 5:6 dolny mecz przeciwko Nowej Szkocji (Mark Dacey).

Rycroft triumfował w Canadian Olympic Curling Trials 2001[6] i reprezentował Kanadę na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002. Kanada z pierwszego miejsca w fazie grupowej awansowała do play-offów. W półfinale ekipa z Edmonton 4:6 pokonała Szwedów (Peja Lindholm), w finale Kanadyjczycy zdobyli srebrne medale przegrywając z Norwegami (Pål Trulsen) 5:6.

Od sezonu 2006/2007 Rycroft był członkiem zespołu Kevina Koe z tego samego klubu co Kevin Martin. Nowej drużynie udało się zakwalifikować do Tim Hortons Brier 2010 po pokonaniu w Albercie Randy'ego Ferbeya. W zawodach w Halifaksie drużyna dotarła do finału eliminując wcześniej Brada Gushue 6:5 w meczu 3-4 i 8:6 Brada Jacobsa w półfinale. Carter Rycroft po wygranym 6:5 finale przeciwko Ontario (Glenn Howard) po raz pierwszy zakwalifikował się do mistrzostw świata[7].

Kanadyjczycy na mistrzostwach w Cortinie d'Ampezzo uplasowali się bilansem 9-2 na drugim miejscu w fazie grupowej i ostatecznie zdobyli złote medale, pokonując w finale Norwegię (Torger Nergård) 9:3[8]. W 2012 Rycroft wystąpił na Tim Hortons Brier, zespół z Alberty doszedł do finału, w którym uległ 6:7 Ontario (Glenn Howard).

Carter Rycroft w 2014 zdobył drugi tytuł mistrza kraju, w finale Tim Hortons Brier zawodnicy z Calgary pokonali Kolumbię Brytyjską (John Morris). Kanadyjczycy w Mistrzostwach Świata awansowali do rundy finałowej. W tej fazie rozgrywek nie udało im się wygrać żadnego ze spotkań i ostatecznie zajęli miejsce tuż za podium[9]. W sezonie 2014/2015 do drużyny na miejsce Kevina Koe dołączy John Morris i w takim składzie panowie wystąpią jako Team Canada na Tim Hortons Brier 2015[10].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]

Legenda
A = nie uczestniczył
x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
Turniej[1] 01/02 02/03 03/04 04/05 05/06 06/07 07/08 08/09 09/10 10/11 11/12 12/13 13/14
Canadian Open x W SF W SF SF x x x SF x QF W
Masters x W SF QF F QF F F F QF QF W QF
The National A SF A A SF F F x SF x QF SF QF
Players' Championships x x F W F F SF QF SF SF x x QF

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
2014/2015 John Morris Pat Simmons Carter Rycroft Nolan Thiessen
2011/2014 Kevin Koe
2006/2011 Blake MacDonald
1999/2006 Kevin Martin Don Walchuk Don Bartlett
1997/1998 Carter Rycroft Glen Kennedy Marc Kennedy Jason Lesmeister

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]