Carter Rycroft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carter Rycroft
Państwo  Kanada
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1977
Grande Prairie
Miejsce zamieszkania Sherwood Park[1]
Gra praworęczna
Klub Saville Sports Centre, Edmonton
Drużyna
Skip Kevin Koe
Trzeci Pat Simmons
Drugi Carter Rycroft
Otwierający Nolan Thiessen
Występy
ZIO 1 (2002)
1 (2010)
Brier 4 (2000, 2006, 2010, 2012)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Srebro
Salt Lake City 2002
Mistrzostwa Świata
Złoto
Cortina d'Ampezzo 2010
Canadian Olympic Curling Trials
Złoto
Regina 2001
The Brier
Złoto
Halifax 2010
Srebro
Saskatoon 2012

Carter Rycroft (ur. 29 sierpnia 1977 w Grande Prairie) – kanadyjski curler, srebrny medalista olimpijski z Salt Lake City 2002.

Rycroft zaczął grać w curling w 1987[2], po jedenastu latach zdobył juniorskie mistrzostwo Alberty[3]. Z Round Robin Mistrzostw Kanady 1998 bezpośrednio awansował do finału, gdzie jego zespół uległ Ontario (John Morris) 3:5[4].

W latach 1999-2006 był drugim w zespole Kevina Martina. W 2000 po raz pierwszy wygrał mistrzostwa prowincji, z bilansem 6-5 Alberta zajęła 6. miejsce w rywalizacji krajowej[5]. Ekipa Martina wystąpiła następny raz w mistrzostwach Kanady w 2006, dotarła do fazy play-off , jednak przegrała 5:6 dolny mecz przeciwko Nowej Szkocji (Mark Dacey).

Rycroft triumfował w Canadian Olympic Curling Trials 2001[6] i reprezentował Kanadę na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002. Kanada z pierwszego miejsca w fazie grupowej awansowała do play-offów. W półfinale ekipa z Edmonton 4:6 pokonała Szwedów (Peja Lindholm), w finale Kanadyjczycy zdobyli srebrne medale przegrywając z Norwegami (Pål Trulsen) 5:6.

Od sezonu 2006/2007 Rycroft jest członkiem zespołu Kevina Koe z tego samego klubu co Kevin Martin. Nowej drużynie udało się zakwalifikować do Tim Hortons Brier 2010 po pokonaniu w Albercie Randy'ego Ferbeya. W zawodach w Halifaksie drużyna dotarła do finału eliminując wcześniej Brada Gushue 6:5 w meczu 3-4 i 8:6 Brada Jacobsa w półfinale. Carter Rycroft po wygranym 6:5 finale przeciwko Ontario (Glenn Howard) po raz pierwszy zakwalifikował się do mistrzostw świata[7].

Kanadyjczycy na mistrzostwach w Cortinie d'Ampezzo uplasowali się bilansem 9-2 na drugim miejscu w fazie grupowej i ostatecznie zdobyli złote medale, pokonując w finale Norwegię (Torger Nergård) 9:3[8]. W 2012 Rycroft wystąpił na Tim Hortons Brier, zespół z Alberty doszedł do finału, w którym uległ 6:7 Ontario (Glenn Howard).

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]

Legenda
A = nie uczestniczył
x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
Turniej[1] 2001/2002 2002/2003 2003/2004 2004/2005 2005/2006 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014
Canadian Open x W SF W SF SF x x x SF x QF W
Masters x W SF QF F QF F F F QF QF W QF
The National A SF A A SF F F x SF x QF SF
Players' Championships x x F W F F SF QF SF SF x x

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
od 2011 Kevin Koe Pat Simmons Carter Rycroft Nolan Thiessen
2006/2011 Blake MacDonald
1999/2006 Kevin Martin Don Walchuk Don Bartlett
1997/1998 Carter Rycroft Glen Kennedy Marc Kennedy Jason Lesmeister

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]