Cassius Baloyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Cassius Baloyi
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1974
Giyani
Obywatelstwo RPA
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 46
Zwycięstwa 37
Przez nokauty 19
Porażki 8
Remisy 1
Nieodbyte 0

Cassius Baloyi (ur. 5 listopada 1974 w Giyani) – południowoafrykański bokser, były dwukrotny zawodowy mistrz świata organizacji IBF w kategorii junior lekkiej (do 130 funtów).

Zawodową karierę rozpoczął w styczniu 1994. Wygrał swoich dwadzieścia sześć pierwszych walk, pokonując między innymi przyszłego mistrza świata IBF w kategorii piórkowej Franka Toledo, byłego mistrza świata IBF w tej samej kategorii Hectora Lizarragę oraz byłego mistrza świata WBO Steve Robinsona[1]. W 2001 zmienił kategorię wagową na wyższą. 3 listopada 2001 doznał pierwszej porażki - przegrał na punkty z rodakiem Phillipem N'dou.

W 2002 stoczył dwie zwycięskie walki, między innymi z dwukrotnym mistrzem IBF, Mbulelo Botile (TKO w 11 rundzie)[2]. Następne walki stoczył dopiero w 2004 roku. 20 listopada 2004 pokonał na punkty byłego mistrza świata IBF w kategorii super piórkowej, Lehlohonolo Ledwabę. Pięć miesięcy później doszło między tymi bokserami do pojedynku rewanżowego, który ponownie na punkty wygrał Baloyi[3]. 31 sierpnia 2005 doznał drugiej porażki w karierze, przegrywając na punkty z Isaakiem Hlatshwayo[4].

Równo dziewięć miesięcy później zdobył tytuł mistrza świata IBF, pokonując przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie pięciokrotnego zawodowego mistrza świata, Manuela Medinę[5]. Tytuł stracił już jednak w następnej walce odbytej zaledwie dwa miesiące później, przegrywając na punkty z Gairy St. Clairem[6].

5 lipca 2007 w pojedynku eliminacyjnym IBF ponownie zmierzył się z Mediną. Walka zakończyła się jednak remisem w czwartej rundzie z powodu głębokiego rozcięcia skóry pod prawym okiem Mediny, spowodowanego przypadkowym zderzeniem głowami. W konsekwencji doszło do kolejnej walki eliminacyjnej, w której Baloyi zmierzył się z St. Clairem i wygrał z Australijczykiem na punkty.

Po tym zwycięstwie Baloyi został oficjalnym pretendentem do pojedynku o tytuł mistrza świata IBF. 12 kwietnia 2008 zmierzył się z dotychczasowym mistrzem, swoim rodakiem Mzonke Faną i odebrał mu pas mistrzowski wygrywając decyzją większości na punkty[7]. 13 września tego samego roku po raz pierwszy obronił swój tytuł, pokonując przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z Javiera Osvaldo Alvareza[8].

18 kwietnia 2009 roku stracił pas mistrzowski, przegrywając przez techniczny nokaut w siódmej rundzie z Malcolmem Klassenem[9]. Na ring powrócił w październiku tego samego roku, pokonując w walce eliminacyjnej IBF Argentyńczyka Roberto Davida Arrietę[10].

Przypisy

  1. Robinson edged out (ang.). BBCSport.com. [dostęp 28.04.2009].
  2. Zolile Mtshelwane: Baloyi retains his title (ang.). safrica.info. [dostęp 28.04.2009].
  3. Baloyi wins rematch (ang.). news24.com. [dostęp 28.04.2009].
  4. Deon Potgieter: Baloyi wins in defeat (ang.). TheSweetScience.com. [dostęp 28.04.2009].
  5. Baloyi KO victory stuns Medina (ang.). BBCSport.com. [dostęp 28.04.2009].
  6. Ron Jackson: St. Clair wins IBF/IBO Belts (ang.). Iboboxing.com. [dostęp 28.04.2009].
  7. Ryszard Koczura: Balloyi odzyskał tytuł (pol.). boxing.pl. [dostęp 28.04.2009].
  8. Baloyi stops Alvarez to retain belt (ang.). Yahoo!Sports.com. [dostęp 21.09.2008].
  9. Ron Jackson: Klassen dethrones Baloyi! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 28.04.2009].
  10. Ron Jackson: Baloyi victorious in return (ang.). Fightnews.com, 31.10.2009. [dostęp 2009-11-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]