Cebula zwyczajna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cebula zwyczajna | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | szparagowce |
| Rodzina | czosnkowate |
| Rodzaj | czosnek |
| Gatunek | cebula zwyczajna |
| Nazwa systematyczna | |
| Allium cepa L. Sp. Pl. 1: 300. 1753 |
|
Cebula zwyczajna, cebula jadalna, czosnek cebula (Allium cepa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny czosnkowatych. Pochodzi z Azji Środkowej, obecnie nie rośnie dziko, występuje tylko w uprawie. Botaniczna nazwa tej rośliny to czosnek cebula, w użyciu jest jednak głównie nazwa cebula.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Jest bardzo skrócona (tzw. piętka). Kwiatostany wynoszone są w górę na dętych głąbikach, bardzo podobnych do liści. Głąbiki nad cebulą przechodzą przez tzw. łodygą pozorną, czyli rurkę tworzoną przez zwinięte i skrócone liście asymilacyjne.
- Liście
- Częścią jadalną cebuli są mięsiste pochwy liściowe (białe, fioletowe, żółte) tworzące w dolnej części rośliny cebulę – organ spichrzowy. Z cebuli wyrastają także liście asymilacyjne – zielone, obłe i dęte. Są one rzadziej spożywane (częściej używa się takich liści szczypiorku).
- Kwiaty
- W drugim roku uprawy cebula wykształca pędy kwiatostanowe (głąbiki) wysokości 90-190 cm zakończone kulistymi baldachami zawierającymi 50-1000 kwiatów.
- Owoce
- Torebki zawierające zwykle 6 trójgraniastych czarnych pomarszczonych nasion (250-370 szt./g).
- Korzeń
- Cebula wytwarza wiązkowy system korzeniowy sięgający 30-40 cm.
Biologia [edytuj]
Roślina dwuletnia, rzadziej bylina.
| Składniki pokarmowe | Witaminy | Składniki mineralne | |||
|---|---|---|---|---|---|
| woda | 89,11 g | witamina A | b.d. | magnez | 0,129 mg |
| energia | 40 kcal | witamina B1 | 0,046 mg | fosfor | 29 mg |
| błonnik | 1,7 g | witamina B2 | 0,027 mg | żelazo | 0,21 mg |
| białko | 1,1 g | witamina B6 | 0,12 mg | sód | 4 mg |
| tłuszcze | 0,1 g | witamina C | 7,4 mg | wapń | 23 mg |
| węglowodany | 4,24 g | witamina PP | 0,116 mg | potas | 146 mg |
Łzawienie przy krojeniu [edytuj]
Cebula zawiera enzym LFS, który po zmieszaniu z aminokwasami zawierającymi siarkę, zawartymi w cebuli, powoduje ich przekształcenie w kwasy sulfonowe. Kwasy te samorzutnie przekształcają się w lotny sulfin etylu, który wydzielony do powietrza przy krojeniu cebuli podrażnia śluzówkę oczu, a to powoduje łzawienie.
Uprawa [edytuj]
- Wymagania
- Cebula jest rośliną klimatu umiarkowanego, optymalna temperatura kiełkowania wynosi 20 °C, choć kiełkuje już przy 5 °C.
- Ze względu na płytki system korzeniowy roślina wrażliwa jest na niedobór wody.
- Powinna być uprawiana w drugim roku po nawożeniu obornikiem i nie częściej niż co 3-4 lata na tym samym stanowisku.
- Najwyższy plon cebuli uzyskuje się na glebach próchniczych, lessach, madach; nie udaje się na gruntach podmokłych i kwaśnych (optymalnie 6,5-7,0 pH).
- Jest bardzo czuła na brak w glebie składników pokarmowych takich jak azot (brak wzrostu, żółknięcie), fosfor (powolny wzrost), potas (brązowienie wierzchołków szczypioru).
Wybrane odmiany [edytuj]
- 'Dako' – cebule duże, spłaszczone, jasnożółte; smak łagodny; średnio wczesna.
- 'Rawska' – cebule kuliste, słomkowe lub słomkowobrązowe; smak łagodny; późna.
- 'Wolska' (podobne 'Czerniakowska', 'Kutnowska', 'Sochaczewska', 'Warszawska') – cebule nierówne o różnych kształtach; smak łagodny; średnio późne lub późne; dobrze się przechowują; twórcą tej odmiany był Czesław Zajkowski − przed wojną posiadacz gospodarstwa ogrodniczego na warszawskiej Woli u zbiegu ulic Wolskiej i Elekcyjnej.
- 'Żytawska' – cebule średniej wielkości, spłaszczone, słomkowożółte; smak ostry; późna.
- 'Red Baron' – cebule czerwone; smak łagodny.
Dymką nazywane są małe cebule, najczęściej przeznaczone do sadzenia.
- Odmiany botaniczne
- cebula kartoflanka (Allium cepa L. var. agregatum Don.) – odmiana ta tworzy gniazda składające się z kilku, kilkunastu cebul o łagodnym smaku; ma mniejsze wymagania glebowe; rzadko wytwarza pędy kwiatostanowe[2].
- cebula wielopiętrowa (Allium cepa var. proliferum Targioni-Tozzetti)
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-09].
- ↑ Antoni Małachowski: Warzywa cebulowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 157-160. ISBN 83-09-01446-5.