Cedylla
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ç | ç | |
| Ḉ | ḉ | |
| Ḑ | ḑ | |
| Ȩ | ȩ | |
| Ḝ | ḝ | |
| Ģ | ģ | |
| Ḩ | ḩ | |
| Ķ | ķ | |
| Ļ | ļ | |
| M̧ | m̧ | |
| Ņ | ņ | |
| O̧ | o̧ | |
| Æ̧ | æ̧ | |
| Œ̧ | œ̧ | |
| Þ̧ | þ̧ | |
| Ð̧ | ð̧ | |
| Ʃ̧ | ʃ̧ | |
| Ʊ̧ | ʊ̧ | |
| Ŗ | ŗ | |
| Ş | ş | ſ̧ |
| Ţ | ţ | |
| X̧ | x̧ | |
| Y̧ | y̧ | |
| Z̧ | z̧ |
Cedille, cédille, cedilla[1],cedylla ( ¸ ) – znak diakrytyczny podobny nieco do ogonka, występujący najczęściej pod literą "C" w wielu językach (m.in. we francuskim, portugalskim, katalońskim, tureckim)[1].
Nieco innym znakiem, który nie powinien być mylony z cedille jest tzw. przecinek dolny w języku łotewskim i rumuńskim.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Jacek Mrowczyk: Niewielki słownik typograficzny. Gdańsk: Czysty Warsztat, 2008, s. 18. ISBN 978-83-89945-20-4.
