Cekotrofia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cekotrofia – dwuetapowa metoda trawienia pokarmu występująca u królików, bobrów i części ochotkowatych[1]. Polega na wytwarzaniu dwóch rodzajów kału z których jeden (cekotrof) jest zjadany (koprofagia)[1]. Cekotrof jest połykany bez żucia i defekowany w nocy (są to tzw. odchody nocne – miękkie i otoczone śluzem)[2]. Cekotrof formowany jest w jelicie ślepym; zawiera większe ilości wody, białka oraz bakterii (u królika cekotrof 140x1010komórek/g suchej masy, a zwykły kał 30x1010komórek/g suchej masy)[1]. Po powtórnym kontakcie z florą bakteryjną jelita ślepego odchody nocne ulegają wydaleniu następnego dnia w postaci suchej, całkowicie pozbawionej celulozy.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 pod redakcją Jolanty Sotowskiej-Brochockiej: Fizjologia zwierząt zagadnienia wybrane. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2001, s. 448-448. ISBN 83-235-0193-9.
  2. Henryk Szarski: Historia zwierząt kręgowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 360. ISBN 83-01-12632-9.