Cell Identifier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cell Identifier (C-Id, C-ID[1], Cell Id, CID) – parametr przypisywany przez operatora telefonii komórkowej poszczególnym komórkom (ang. cells) zdefiniowanym na obszarze należącej do niego sieci.

Systemy GSM i UMTS[edytuj | edytuj kod]

Specyfikacja 3GPP[2] opisuje parametr Cell Identifier (C-ID[1]) jako liczbę całkowitą o wartościach 0 ... 65535. Parametr ten musi być unikatowy wśród komórek (ang. cells) zdefiniowanych na obszarze zarządzanym przez BSC (GSM) lub RNC (UMTS)[3]. Używane jest także pojęcie Global Cell Id (GCI). GCI zapisywane jest w formacie MCC + MNC + LAC + Cell Identifier. Tak zdefiniowana nazwa komórki jednoznacznie opisuje ją wśród wszystkich komórek we wszystkich sieciach mobilnych. W tym formacie zapisywana jest na przykład w VLR komórka, w której rozmawia (lub w której ostatnio rozmawiał) dany abonent.

Systemy CDMA 2000[edytuj | edytuj kod]

W systemach CDMA2000 Cell Identifer zapisywany jest[4] jako 4-bajtowa liczba w formacie: MSCid (16 bitów) + cell (12 bitów) + sektor (4 bity).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Taka nazwa jest oficjalnie używana w specyfikacjach 3GPP.
  2. Na przykład Specyfikacja 3GPP TS 25.433 UTRAN Iub Interface Node B Application Part (NBAP). Rozdział 9.2.1.9.
  3. Specyfikacja 3GPP TS 25.401 UTRAN overall description.
  4. Na przykład Specyfikacja 3GPP2 A.S0003 Abis interface Technical Specification for cdma2000 Spread Spectrum Systems.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • btsearch.pl – Lista polskich nadajników wraz z numerami LAC i CID