| Celobioza |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(2R,3S,4S,5R,6S)-2-(hydroksymetylo)-6-[(2R,3S,4R,5R,6R)-4,5,6-trihydroksy-2-(hydroksymetylo)oksan-3-ylo]oksyoksano-3,4,5-triol
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 4-O-β-D-glukopiranozylo-D-glukoza |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C12H22O11 |
| Masa molowa |
342,30 g/mol |
| Wygląd |
białe ciało krystaliczne w postaci igieł[3] |
| SMILES |
|
C(C1C(C(C(C(O1)OC2C(OC(C(C2O)O)O)CO)O)O)O)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
528-50-7 |
| PubChem |
10712[4] |
| DrugBank |
DB02061[5] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Celobioza – organiczny związek chemiczny, dwucukier, dimer glukozy, zbudowany z dwóch cząsteczek glukozy, połączonych wiązaniem β-1,4-glikozydowym. Jest jednostką strukturalną celulozy i produktem jej częściowej hydrolizy[3].
Jest to dwucukier redukujący, nie występujący powszechnie w stanie wolnym w roślinach, lecz jest przejściowym produktem degradacji celulozy. Jest sacharydem nieprzyswajalnym przez człowieka.[potrzebne źródło]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Celobioza (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-17].
- ↑ Celobioza (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-06-17].
- ↑ 3,0 3,1 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 66. ISBN 8371832400.
- ↑ Celobioza – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Celobioza – karta leku (DB02061) (ang.). DrugBank.