Celownik ZG 1229 Vampir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Celownik ZG 1229 Vampir - niemiecki celownik noktowizyjny z okresu II wojny światowej, mocowany na karabinie szturmowym StG 44. Było to pierwsze urządzenie tego typu na świecie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Już przed II wojną światową podejmowano próby stworzenia urządzenia zdolnego do widzenia w ciemności. W 1939 roku prototyp, przeznaczony do działa p-panc. Pak 3635/36 L/45 był gotowy. Na jesieni 1942 zestaw (lampa podczerwona i celownik - ZG 1221), użytkowany z armatą PaK 40 L/46 był także montowany na niszczycielu czołgów Marder II. W połowie 1943 roku zaczęto próby z montowaniem reflektorów i dokładniejszych celowników na czołgach PzKpfw V "Panther" (Sperber/FG 1250).

ZG 1229 wszedł do uzbrojenia w lutym 1945 roku. Transporter Sd.Kfz.251/20 (Infrarotscheinwerfer-Panzerwagen) przewoził duży reflektor (60 cm) emitujący światło podczerwone, dzięki czemu żołnierze z Vampirem nie musieli nosić lampy, a co za tym idzie również ciężkiego pojemnika z baterią.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Żołnierz wyposażony w karabin z Vampirem był nazywany "Nachtjäger". ZG 1229 był montowany na karabinie, na specjalnej szynie. Wyprodukowano tysiąc sztuk karabinu Stg44 wyposażonych w taką szynę. Aparat składał się z celownika i lampy emitującej światło podczerwone. Ważył ok. 2,3 kg, a reszta oporządzenia 13 kg (w tym m.in. bateria do lampy, przenoszona w drewnianym pojemniku, transformator przenoszony w zmodyfikowanej puszce po masce przeciwgazowej).

Żeby płomień wylotowy nie uszkodził celownika (był bardzo wrażliwy na światło), montowano specjalny stożkowy tłumik płomieni. Wyprodukowano 310 sztuk celowników karabinowych serii 0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]