Celtic FC

Celtic F.C.
Pełna nazwa	The Celtic Football Club
Przydomek	The Bhoys The Hoops The Tic Celts
Barwy	zieleń i biel
Data założenia	1888
Liga	Scottish Premier League
Adres	Celtic Football Club Celtic Park, Glasgow G40 3RE Szkocja, Wielka Brytania
Stadion	Celtic Park
Prezes	Ian Bankier
Trener	Neil Lennon
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Trzeci strój
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Celtic Football Club – profesjonalny klub piłkarski z siedzibą w Glasgow, w Wielkiej Brytanii, założony w 1888 roku. 42-krotny Mistrz Szkocji, 35-krotny zdobywca Pucharu Szkocji, 14-krotny zdobywca Pucharu Ligi Szkockiej oraz triumfator Pucharu Europy w 1967.

Obecnie klub popularnie zwany przez kibiców The Bhoys lub Celts, występuje w rozgrywkach Scottish Premier League, rozgrywając swoje mecze na stadionie Celtic Park. Barwami klubowymi są zieleń i biel uformowane na koszulkach w poprzeczne pasy. Celtic F.C. od lat toczy nieustanną rywalizację o prymat w szkockim futbolu z lokalnym rywalem Rangers F.C. (tzw. Old Firm).

Historia

• 6 listopada 1887 – klub Glasgow Celtic Football Club zostaje formalnie założony w sali Kościoła Świętej Marii przy ulicy East Rose (dziś Forbes Street). Jako cel działalności klubu zapisana zostaje walka z biedą panującą na ulicach East Endu, dzielnicy Glasgow.
• 28 maja 1888 – Celtic w pierwszym towarzyskim meczu pokonuje Glasgow Rangers 5:2. Jest to pierwszy oficjalny mecz rozegrany na stadionie Celtic Park.
• 1889 – w swoim pierwszym sezonie Celtic dochodzi do finału Pucharu Szkocji, przegrywa jednak z Lanark FC, jednakże udaje się wywalczyć inne trofeum, w ręce Celtów, po zwycięstwie 6:1 nad Cowlairs, trafia lokalny Puchar Północno-Wschodni.
• 1892 – Celtic wywalczył pierwszy Puchar Szkocji w swojej historii, w finale na Ibrox Park zwyciężył Queens Park Glasgow 5:2, kilka miesięcy później klub przenosi się na nowy stadion – ten, na którym rozgrywa mecze do dziś.
• 1893 – pierwszy tytuł mistrzowski.
• 1897 – klub staje się prywatną spółką, a Willie Malley zostaje mianowany pierwszym sekretarzem i menadżerem.
• 1905-1910 – Celtic triumfuje w lidze sześć razy z rzędu.
• 1907 – Celtic jako pierwszy klub piłkarski zdobywa "podwójną koronę" – mistrzostwo i puchar kraju, to osiągnięcie powtarza w kolejnym sezonie.
• 1914-1917 – Celtic zwycięża w Scottish Premier League cztery razy z rzędu.
• 1937 – Celtic na stadionie Hampden Park pokonuje Aberdeen FC w finale Pucharu Szkocji, spotkanie obserwowane jest przez rekordową widownię – ponad 146 tysięcy widzów, do dziś jest to rekord frekwencji na klubowym meczu piłkarskim w Europie.
• 1939 – Celitc w Pucharze Imperium, pokonuje po dogrywce Everton Liverpool 1:0.
• 1940 – były zawodnik Jimmy McGrory zastępuje Jimmy'ego McStay'a na stanowisku menadżera.
• 1953 – Celtic pokonuje Hibernian Edynburg 2:0 w finale Pucharu Koronacyjnego, ustanowionego, żeby uświetnić obchody koronacji królowej Elżbiety II, w turnieju biorą udział najlepsze drużyny Anglii i Szkocji.
• 1956 – po 10 latach prób Celtic zdobywa Puchar Ligi Szkockiej, w finale Patrick Thistle Glasgow zostaje pokonane 3:0.
• 1957 – Puchar Ligi ponownie w rękach Celticu, tym razem klub deklasuje Glasgow Rangers zwyciężając 7:1.
• 1964 – w swoim drugim występie w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych, Celtic dochodzi aż do półfinału, ale przegrywa z MTK Budapeszt 3:4.
• 1965 – Jock Stein zastępuje Jimmy'ego McGrory'ego na stanowisku menadżera, zespół po raz pierwszy od 11 lat wygrywa w Pucharze Szkocji, po znakomitym strzale głową Billy'ego McNeill'a Dunfermline zostaje pokonane 3:2.
• 1966 – po raz pierwszy od 12 sezonów Celtic zdobywa mistrzostwo, dochodzi też do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów, jednak tam przegrywa z Liverpoolem 1:2.

Skład Celticu w meczu finałowym PEMK z Interem Mediolan Estádio Nacional, Lizbona, 25 maja 1967 Lwy z Lizbony: Ronnie Simpson Jim Craig Tommy Gemmell Bobby Murdoch Billy McNeill John Clark Jimmy Johnstone William Wallace Stevie Chalmers Bertie Auld Bobby Lennox menedżer: Jock Stein

• 1967 – najwspanialszy sezon w historii klubu – Celtic zdobywa wszystko, co było do zdobycia, zwycięża w lidze, zdobywa Puchary – Ligi, Szkocji oraz Glasgow. 25 maja dochodzi do kulminacji sezonu – na Estádio Nacional w Lizbonie w finale Pucharu Europy "The Bhoys" w znakomitym stylu pokonują Inter Mediolan 2:1, ofensywna gra Celtiku tryumfuje nad stylem catenaccio, Celtic staje się pierwszym klubem z Wysp Brytyjskich, który zdobywa to trofeum. Warto zauważyć, że w całej historii tego pucharu Celtic pozostaje jedynym zdobywcą trofeum, którego wszyscy gracze urodzili się w promieniu kilkudziesięciu kilometrów od miasta – siedziby klubu. Później jedynie Steaua Bukareszt zbliży się do tego osiągnięcia.
• 1970 – Celtic ponownie w finale Pucharu Europy, jednak po dogrywce przegrywa 1:2 z Feyenordem Rotterdam, w półfinale eliminuje Leeds United, a mecz rewanżowy na Hampden Park ogląda ponad 133 tysiące ludzi (największa frekwencja Celticu w pucharach).
• 1972 – Celtic dochodzi po raz kolejny do półfinału Pucharu Europy, jednak w dramatycznych okolicznościach odpada z rywalizacji po meczu z Interem Mediolan (po rzutach karnych).
• 1974 – dziewiąty tytuł mistrzowski z rzędu, jednocześnie drużyna wyrównuje rekord świata w ilości trofeów mistrzowskich, kolejny półfinał Pucharu Europy, tym razem Celtic przegrywa dwumecz z Atlético Madryt 0:2.
• 1978 – Billy McNeill – kapitan drużyny "Lwów z Lizbony" z 1967 zastępuje na stanowisku menedżera Jocka Steina, podczas 12-letniej kadencji tego szkoleniowca klub zdobył 25 trofeów – Puchar Europy, 10 razy mistrzostwo Szkocji, 8 razy Puchar Szkocji i 6 razy Puchar Ligi Szkockiej.
• 1979 – pod wodzą Billy'ego McNeilla klub zdobywa kolejne mistrzostwo.
• 1983 – były zawodnik Billy Hay zostaje menadżerem klubu.
• 1986 – w ostatnim dniu ligi Celtic sprzątnał tytuł sprzed nosa zespołowi Hearts, Celtic zwycięża z St Mirren FC 5:0, a ich rywale przegrywają 0:2 z Dundee FC.
• 1987 – Billy McNeill powraca na Celtic Park w roli menadżera.
• 1988 – sezon uwieńczony pierwszym "dubletem" od 11 lat, 35. tytuł mistrzowski i 28. Puchar Szkocji.
• 1991 – Liam Brady zostaje nowym menadżerem, jest to wyłom w tradycji – Brady jest pierwszym menadżerem, który nigdy nie był zawodnikiem klubu.
• 1993 – Brady zastąpiony przez byłego gracza Celtów, Lou Macari'ego.
• 1994 – klub znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, przed bankructwem ratuje go dopiero przejęcie przez biznesmena i kibica Celticu, Fergusa McCann'a, zarząd, powiązany zależnościami rodzinnymi zastąpiono nowym. McCann przyjmuje 5-letnią strategię rozwoju klubu, wkrótce dokonana zostaje emisja akcji, zakończona pełnym sukcesem, do kasy klubu wpływa 14 milionów funtów – okazuje się to być najbardziej udana emisja akcji klubu piłkarskiego na Wyspach Brytyjskich.
• 1995 – Celtic rozgrywa mecze na Hampden Park, podczas gdy Celtic Park ulega gruntownej renowacji, zostaje rozbudowany i staje się prawdziwie nowoczesnym stadionem z 60 tysiącami miejsc siedzących, w tym sezonie klub zdobywa Puchar Szkocji – pierwsze trofeum od 1989 roku.
• 1997 – Menadżer Tommy Burns zastąpiony przez Wima Jensena – członka drużyny Feyenoordu z 1970, kiedy to Holendrzy pokonali Celtic w finale Pucharu Europy, w pierwszym sezonie w klubie Jensen zdobywa Puchar Ligi Szkockiej.
• 1998 – Jensen zdobywa pierwszy od 1988 tytuł mistrzowski dla Celtów, jednak niebawem odchodzi i zostaje zastąpiony przez Jozefa Vengloša – Słowaka z ogromnym doświadczeniem międzynarodowym.
• 1999 – w kwietniu z klubu odchodzi Fergus McCann, a dyrektorem wykonawczym zostaje były menadżer British AeroSpace – Allan McDonald, niebawem z klubu odchodzi Vengloš i zastąpiony zostaje przez byłego reprezentanta Anglii – Johna Barnesa, dyrektorem sportowym klubu jest Kenny Dalglish.

stadion Celtic Park

• 2000 – szokująca porażka z Inverness Caledonian Thistle w Pucharze Szkocji zmusza Barnesa do ustąpienia, do końca roku sprawy klubu przejmuje Dalglish, pod jego wodzą Celtic finiszuje 21 punktów za Rangersami, latem w klubie pojawia się Martin O'Neill – menadżer o znakomitej reputacji, pracujący dotąd w wielu klubach angielskich, już niebawem Irlandczyk w pełni przejmuje kontrolę nad drużyną, a w serca fanów wstępuje nowe nadzieja.
• 2001 – w lutym dwa zwycięstwa nad Glasgow Rangers, w marcu zdobycie Pucharu Ligi Szkockiej (hat–trick Larssona i zwycięstwo 3:0 nad Kilmarnock), pod koniec kwietnia, na 5 meczów przed końcem sezonu, Celtic zapewnia sobie tytuł, udaje się mu także po raz pierwszy od 6 lat pokonać Rangersów na wyjeździe (3:0), w finale Pucharu Szkocji Kilmarnock zostaje ponownie pokonany 3:0, w całym sezonie Henrik Larsson zdobywa niesamowitą liczbę 53 bramek (w lidze i pucharach), co zapewnia mu nagrodę "Złotego Buta" dla najlepszego strzelca w Europie.
• 2002 – Celtic ponownie wygrywa ligę jednak przegrywa finał Pucharu Szkocji z Glasgow Rangers.
• 2003 – pod wodzą Martina O'Neilla Celtic dochodzi do finału Pucharu UEFA, w finale przegrywa po dramatycznym meczu i dogrywce z FC Porto José Mourinho 2:3, tytuł mistrzowski Celtic przegrywa z Rangersami.
• 2004 – kolejny tytuł Mistrza Szkocji, Henrik Larsson – żywa legenda klubu nie decyduje się na przedłużenie kontraktu i odchodzi za darmo do FC Barcelony.
• 2005 – ostatnie miejsce w "grupie śmierci" Ligi Mistrzów za AC Milan, FC Barceloną i Szachtarem Donieck, zdobycie Pucharu Szkocji, kończy pracę w klubie Martin O'Neill – wieloletni trener Celtów, a posadę przejmuje po nim Gordon Strachan, latem do klubu przychodzą dwaj Polacy – Maciej Żurawski (z Wisły Kraków) oraz Artur Boruc (z Legii Warszawa), klub odpada w 2. rundzie eliminacji Ligi Mistrzów po dwumeczu ze słowacką drużyną Artmedia Petrżalka Bratysława (przegrana 0:5 w Bratysławie i zwycięstwo 4:0 w rewanżu w Glasgow).
• 2006 – odpadnięcie z Pucharu Szkocji po meczu z Clyde FC (2. liga), zdobycie Pucharu Ligi Szkockiej, po wygranej w finale z Dunfermline 3:0, tytuł Mistrza Szkocji został zdobyty na 7 kolejek przed końcem rozgrywek po meczu z drugą wtedy drużyną w tabeli – Hearts, wygranym 1:0, jedyną bramkę zdobył Walijczyk John Hartson, puchar za zdobycie mistrzostwa Szkocji zawodnicy Celticu odebrali 16 kwietnia po meczu z Hibernianem Edynburg, zremisowanym 1:1, awans do pucharowej rundy rozgrywek Ligi Mistrzów po zwycięstwie nad Manchesterem United 1:0.
• 2007 – po historycznym awansie do 1/8 fianłu Ligi Mistrzów, Celtic ulega na wyjeździe AC Milanowi, przegrywając po dogrywce 1:0. Pierwszy mecz zakończył się wynikiem 0:0 i Celtic odpada z Ligi Mistrzów. W 34. kolejce Scottish Premier League, po wyjazdowym zwycięstwie nad Kilmarnock (2:1), Celtic zdobywa 41. tytuł Mistrza Szkocji (na cztery kolejki przed końcem). 26 maja Celtic zdobywa 34. Puchar Szkocji, w meczu z Dunfermline – 1:0.
• 2008 – Celtic po raz 42 sięga po Mistrzostwo Szkocji czym zapewnia sobie udział w Lidze Mistrzów bez Kwalifikacji. Jednak szybko odpadają z tych rozgrywek już w fazie grupowej, zajmując ostatnie miejsce w tabeli za Aalborgiem BK, FC Villarealem i Manchesterem United.
• 2009 – w marcu po raz 14 w swojej historii Celtic zdobywa Puchar Ligi Szkockiej pokonując w finale po dogrywce Glasgow Rangers 2:0. W maju tytuł mistrzowski Celtic przegrywa z Rangersami czterema punktami. Gordon Strachan oznajmia że po czterech latach rezygnuje z pracy w klubie.Nowym szkoleniowcem zostaje były piłkarz The Bhoys Tony Mowbray. W 3. rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów Celtic zmierzył się w dwumeczu z Dynamem Moskwa (przegrana w Glasgow 0:1 i zwycięstwo w Moskwie 2:0). Na drodze do fazy grupowej Champions League stanęła tym razem drużyna z Londynu, a dokładniej Arsenal. Celtic przegrał z Arsenalem w dwumeczu 5:1. Drużyna z Glasgow zagrała w Lidze Europy UEFA. Z rozgrywek tych The Boys odpadają już w fazie grupowej zajmując trzecie miejsce w tabeli za Hamburger SV i Hapoelem Tel Awiw, będąc lepszym jedynie od Rapidu Wiedeń. W październiku zespół odpada z ćwierćfinału Pucharu Ligi Szkockiej przegrywając z zespołem Hearts- 0:1.
• 2010 – 25 marca Tony Mowbray zostaje zwolniony z funkcji trenera pierwszego zespołu. Spowodowane to było słabymi wynikami drużyny, oraz utratą szans na zdobycie mistrzostwa Szkocji. Tymczasowym trenerem zostaje Neil Lennon. W kwietniu zespół odpada w półfinale Pucharu Szkocji, ulegając zespołowi Ross County- 0:2. 9 czerwca Neil Lennon zostaje wybrany trenerem Celticu. Po 5 latach gry w klubie, do Fiorentiny przeniósł się Artur Boruc. W 3 rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów The Bhoys zmierzyli się z zespołem Sportingu Braga, ulegając w Portugalii w pierwszym meczu 3:0.

Sukcesy

Sukcesy międzynarodowe

• Puchar Mistrzów (1 raz):
  • 1967
• Finał Pucharu Mistrzów (2 razy):
  • 1967 i 1970
• Finał Pucharu UEFA (1 raz):
  • 2003
• Victory In Europe Cups (1 raz):

Sukcesy krajowe

• Mistrzostwo Szkocji (42 razy):
  • 1893, 1894, 1896, 1898, 1905, 1906, 1907, 1908, 1909, 1910, 1914, 1915, 1916, 1917, 1919, 1922, 1926, 1936, 1938, 1954, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1979, 1981, 1982, 1986, 1988, 1998, 2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2008
• Puchar Szkocji (35 razy):
  • 1892, 1899, 1900, 1904, 1907, 1908, 1911, 1912, 1914, 1923, 1925, 1927, 1931, 1933, 1937, 1951, 1954, 1965, 1967, 1969, 1971, 1972, 1974, 1975, 1977, 1980, 1985, 1988, 1989, 1995, 2001, 2004, 2005, 2007, 2011
• Puchar Ligi Szkockiej (14 razy):
  • 1957, 1958, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1975, 1983, 1998, 2000, 2001, 2006, 2009
• Finał Pucharu Szkocji (19 razy):
  • 1889, 1893, 1894, 1901, 1902, 1909 (?), 1926, 1928, 1955, 1956, 1961, 1963, 1966, 1970, 1973, 1984, 1990, 1999, 2002
• Finał Pucharu Ligi Szkockiej (14 razy):
  • 1965, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1978, 1984, 1987, 1991, 1995, 2003, 2011

Inne sukcesy

• Puchar Glasgow (31 razy)
  • 1891, 1892, 1895, 1896, 1905, 1906, 1907, 1908, 1910, 1916, 1917, 1920, 1921, 1927, 1928, 1929, 1931, 1939, 1941, 1949, 1956, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968, 1970, 1975, 1982, 2008, 2011
• Drybrough Cup (1 raz):
  • 1974
• Tennents' Sixes (1 raz):
  • 1992
• Coronation Cup (1 raz):
  • 1953
• Scottish League Commemorative Shield (2 razy):
  • 1905, 1910
• Empire Exhibition Trophy (1 raz):
  • 1938
• Saint Mungo Cup (1 raz):
  • 1951

Old Firm Derby

Old Firm Derby (sc. Auld Firm) – popularna nazwa piłkarskich derbów Glasgow, rozgrywanych pomiędzy Celtic F.C. a Rangers F.C. Oba kluby bowiem zmonopolizowały rozgrywki Scottish Premier League, zdobywając łącznie – 69 puchary Szkocji i 97 tytuły mistrzowskie na 111 możliwych (stan na 2011). Początkowo terminu Old Firm używano w ironicznym znaczeniu, podkreślając monotonię szkockiej ligi, zdominowanej przez kluby z Glasgow. Obecnie są to jedne z najpopularniejszych derbów piłkarskich na świecie oraz stanowią ważne wydarzenie w Szkocji. W związku z tym, że Celtic F.C. oraz Rangers F.C. występują w Scottish Premier League, derby odbywają się 4 razy w roku.

Oprócz typowej rywalizacji sportowej podłoże derbów ma również charakter religijno-kulturowy. Zwolennicy Rangers F.C. tradycyjnie utożsamiani są z protestancką, rojalistyczną częścią szkockiego społeczeństwa, popierającą pozostanie kraju w ramach Wielkiej Brytanii. Fani Celtiku są z kolei w dużej mierze potomkami irlandzkiej imigracji zarobkowej, przybyłej do Glasgow głównie w okresie rewolucji przemysłowej. Stąd też dość powszechnie łączy się ich z katolicką strefą wpływów. Podteksty te sprawiły, że mecze derbowe należą do bardzo widowiskowych spotkań, a każdy klub traktuje je bardzo prestiżowo.

Statystyka

Rozgrywki	Mecze	Zwycięstwa Rangers F.C.	Remisy	Zwycięstwa Celtic F.C.
Scottish Premier League	302	118	84	100
Puchar Szkocji	48	16	9	23
Puchar Ligi Szkockiej	47	24	2	21
Razem	397	158	95	144

Na górę strony | Początek wątku

Celtic Park

Celtic Park jest stadionem piłkarskim w Glasgow, w Szkocji. Jest to główny stadion klubu piłkarskiego Celtic F.C. Stadion ten wszystkie miejsca ma siedzące (betonowe ławki), dzięki temu oprócz nazwy 'Parkhead' ma również przydomek 'Paradise' – nadany przez kibiców. Pojemność stadionu wynosi 60 832 widzów, którzy przeważnie zapełniają trybuny do ostatniego miejsca . Warto dodać też , że zdaniem angielskiego 'Daily Mail' atmosfera jaką stwarzają kibice na Celtic Park jest trzecią w europie tuż za Camp Nou (F.C. Barcelona) i Anfield Road (LIverpool F.C. )

Celtic przeniósł się z "rdzennego" Celtic Park do obecnego miejsca w 1892. Stadion przeszedł 4 remonty; W trakcie jednego z nich w 1988, powstało charakterystyczne wejście z czerwonej cegły prowadzące na trybunę główną. Ostatnia modernizacja miała miejsce w połowie lat 90. i miała na celu przystosowanie stadionu do norm wyznaczonych przez Raport Taylora. Z ciekawostek, można dodać że projektantem trybuny głównej jest Archibald Leitch, architekt, który zaprojektował również stadiony klubów: Rangers F.C., Sunderland A.F.C., Everton F.C. itp.

Stadion składa się obecnie z czterech trybun:

• North Stand (trybuna północna – dawniej zwana "The Jungle"),
• West Stand (trybuna zachodnia – Jock Stein Stand),
• East Stand (trybuna wschodnia – Lisbon Lions Stand),
• South Stand (trybuna południowa – Main Stand).

Dla kibiców gości przewidziana jest trybuna East Stand. Na stadionie tym znajduje się 96 miejsc dla kibiców gospodarzy i 10 dla fanów gości, poruszających się na wózkach inwalidzkich. W zachodniej części trybun znajduje się pięć specjalistycznych toalet, a we wschodniej dwie dla kibiców niepełnosprawnych. W części East Stand jest ulokowana siedziba policji, natomiast w sekcji South Stand mieści się muzeum Celtic F.C.

W 1938 na stadionie Celtiku odnotowano największą liczbę kibiców: 92 000, kiedy grał przeciwko Rangers. Możliwy jest wynajem stadionu.

• Stadion Celtic Park ma również dwie inne nazwy. Jedna z nich to Parkehead (co z angielskiego znaczy betonowiec), a druga Paradise.
• Stadion notuje najwyższe frekwencje kibiców podczas Old Firm Derby. Rekordowa liczba kibiców miała miejsce 1938 roku podczas meczu z Glasgow Rangers i wyniosła ok. 92 tys. widzów.

Celtic Park – widok trybun

• Jest to największy stadion w Szkocji i trzeci co do wielkości w Wielkiej Brytanii (zaraz po Old Trafford i Wembley).
• Południowo-zachodnią część część Lisbon Lions Stand zajmują goście, jednak wyjątkiem są mecze derbowe, kiedy kibice rywali zajmują połowę East Stand.
• W 1997 roku Celtic Park został nagrodzony za zapewnienie odpowiednich warunków niepełnosprawnym kibicom (96 miejsc dla kibiców gospodarzy i 10 dla przyjezdnych, którzy poruszają się na wózkach inwalidzkich).
• To tutaj znajduje się muzeum klubu, zawsze otwartego dla kibiców.

Na górę strony | Początek wątku

Hymn klubu

Oficjalnym hymnem Celticu Glasgow jest Soldier Song:

We'll sing a song, a soldiers song, with cheering rousing chorus, As round our blazing fire we throng, the starry heavens o'er us; Impatient for the coming fight, as we await the morning light, Here in the silence of the night, we'll chant a soldiers song Soldiers are we, whose lives are pledged to Ireland Some have come from a land beyond the wave, Sworn to be free, no more our ancient sireland Shall shelter the despot or the slave. Tonight we'll man the Bearna Baoghail, In Erins cause come woe or weal, Mid cannons roar and rifle's peal, We'll chant a soldiers's song. In valley green on towering crag, our fathers fought before us And conquered 'neath the same old flag thats proudly floating o'er us; We're children of a fighting race That never yet has known disgrace And as we march the foe to face We'll chant a soldier's song. Sons of the Gael, men of the Pale, the long watched day is breaking The serried ranks of Innisfail shall set the tyrant quaking; Our campfires now are burning low, See in the east the silvery glow, Out yonder waits the Saxon foe, Then chant a soldier's song.

Na górę strony | Początek wątku

Trenerzy

Imię i nazwisko	Narodowość	Od	Do
Willie Malley		1897	1940
Jimmy McGrory		1940	1965
Jock Stein		1965	1978
Billy McNeill		1978	1983
David Hay		1983	1987
Billy McNeill		1987	1991
Liam Brady		1991	1992
Tommy Burns		1992	1994
Wim Jansen		1997	1998
Jozef Vengloš		1998	1999
John Barnes		1999	2000
Kenny Dalglish		2000	2000
Martin O'Neill		2000	2005
Gordon Strachan		2005	2009
Tony Mowbray		2009	2010
Neil Lennon		2010

Na górę strony | Początek wątku

Zawodnicy

Polacy w klubie

W przeszłości w klubie występowali Polacy: Dariusz Dziekanowski (1989–1992), Dariusz Wdowczyk (1989–1994), Artur Boruc (2005–2010), Maciej Żurawski (2005–2008). Od 2009 zawodnikiem klubu jest Łukasz Załuska.

Obecny skład

stan na 28 stycznia 2012

Nr Pozycja Piłkarz 1 1 bramkarzBR Fraser Forster (wyp. z Newcastle United) 2 2 obrońcaOB Adam Matthews 3 2 obrońcaOB Emilio Izaguirre 4 2 obrońcaOB Badr El Kaddouri (wyp. z Dynama Kijów) 5 2 obrońcaOB Daniel Majstorović 6 2 obrońcaOB Kelvin Wilson 8 3 pomocnikPO Scott Brown (kapitan) 9 4 napastnikNA Georgios Samaras 10 4 napastnikNA Anthony Stokes 11 2 obrońcaOB Cha Du-ri 12 2 obrońcaOB Mark Wilson 14 4 napastnikNA Mohamed Bangura 15 3 pomocnikPO Kris Commons 16 3 pomocnikPO Joe Ledley 17 4 napastnikNA Paweł Brożek (wyp. z Trabzonsporu) 18 3 pomocnikPO Ki Sung-Yueng 20 3 pomocnikPO Patrick McCourt 21 2 obrońcaOB Charlie Mulgrew 22 2 obrońcaOB Glenn Loovens

Nr Pozycja Piłkarz 24 1 bramkarzBR Łukasz Załuska 25 2 obrońcaOB Thomas Rogne 28 4 napastnikNA James Keatings 30 3 pomocnikPO Paul Slane 33 3 pomocnikPO Beram Kayal 39 2 obrońcaOB Andre Blackman 40 3 pomocnikPO Rabiu Ibrahim 44 2 obrońcaOB Marcus Fraser 45 2 obrońcaOB Lewis Toshney 46 4 napastnikNA Dylan McGeouch 47 1 bramkarzBR Dominic Cervi 49 4 napastnikNA James Forrest 56 3 pomocnikPO Filip Twardzik 58 3 pomocnikPO Patrik Twardzik 67 3 pomocnikPO Victor Wanyama 88 4 napastnikNA Gary Hooper

Piłkarze na wypożyczeniu

Nr Pozycja Piłkarz 19 4 napastnikNA Morten Rasmussen (w Sivasspor) 27 4 napastnikNA Daryl Murphy (w Ipswich Town) 31 3 pomocnikPO Richie Towell (w Hibernian) 38 2 obrońcaOB Josh Thompson (w Chesterfield)

Nr Pozycja Piłkarz 47 1 bramkarzBR Dominic Cervi (w Greenock Morton) 48 2 obrońcaOB Darren O'Dea (w Leeds United) — 3 pomocnikPO Efraín Juárez (w Realu Saragossa) — 3 pomocnikPO Niall McGinn (w Brentford)

Statystyki

Rekordy klubowe

• finał Pucharu Ligi Szkockiej przeciwko Aberdeen w 1938 oglądało na żywo 146 433 widzów na stadionie Hampden Park w Glasgow.
• 6 listopada 2010 r. pobija rekord wygranej w Scottish Premier League. Na Celtic Park w meczu przeciwko Aberdeen Celtic zwyciężył 9:0.

Linki zewnętrzne

• Oficjalny serwis Celtic FC (ang.)
• Strona polskich fanów Celtic FC (pol.)