Celuloid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lalka wykonana z celuloidu
Celuloid (40 mm)

Celuloid – najstarsze termoplastyczne (mięknie w temp. ok. 90°C) tworzywo sztuczne. W jego skład wchodzą: nitroceluloza (70-74%), kamfora (20-30%) oraz barwniki i wypełniacze (1,5-3%). Tworzywo to otrzymuje się przez plastyfikację azotanu celulozy w kamforze. Jest łatwopalne, a także mało odporne na działanie związków chemicznych oraz światła. Rozpuszcza się w estrach, ketonach oraz mieszaninie alkoholu z eterem.

Technologia produkcji celuloidu została opatentowana przez braci J.Hyatta i I.Hyatta w 1870 r.[potrzebne źródło]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Dawniej celuloid był powszechnie stosowany w przemyśle galanteryjnym, przy produkcji zabawek, taśm filmowych, błon fotograficznych, piór wiecznych oraz wielu innych artykułów codziennego użytku (np. piłeczek pingpongowych). Obecnie rzadko używa się tego tworzywa. Jest ono wycofywane z produkcji i zastępowane mniej łatwopalnymi materiałami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 66-67. ISBN 8371832400.
  • Encyklopedia popularna, Tom I. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1983, s. 428. ISBN 83-01-00000-7.