Centralny dogmat biologii molekularnej
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Centralny dogmat biologii molekularnej – hipoteza według której przepływ informacji genetycznej następuje od DNA poprzez RNA do białka. Hipoteza ta została sformułowana przez Francisa Cricka na corocznym spotkaniu Towarzystwa Biologii Eksperymentalnej w 1957 roku[1]
Późniejsze odkrycia pokazały, że przepływ informacji genetycznej jest bardziej skomplikowany. Możliwe okazało się np. przepisywanie informacji z RNA na DNA[1] (Odwrotna transkrypcja). Kolejnym uzupełnieniem było odkrycie prionów[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Marta M. Gabryelska, Maciej Szymański, Jan Barciszewski. DNA – cząsteczka, która zmieniła naukę. krótka historia odkryć. „nauka”. 2/2009, s. 111-134. biuro upowszechniania i promocji nauki kancelarii pan. ISSN 1231-8515.
- ↑ Wojciech T. Markiewicz, Jan Barciszewski: Rozdział 2 Kwasy nukleinowe. Kod genetyczny. fundacjarozwojunauki.pl. [dostęp 2013-02-20].
