Centrum Demokratyczne (Chorwacja)
| Centrum Demokratyczne | |
| Lider | Vesna Škare-Ožbolt |
| Data założenia | 2000 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
centroprawica |
| strona oficjalna | |
Centrum Demokratyczne (chorw. Demokratski centar, DC) – chorwacka partia polityczna o profilu centroprawicowym, działająca od 2000. Od 2002 ugrupowanie posiada status obserwatora w Europejskiej Partii Ludowej[1].
Centrum Demokratyczne 14 kwietnia 2000 zarejestrowała grupa umiarkowanych działaczy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej[2]. Nastąpiło to wkrótce po przegranych przez HDZ wyborach parlamentarnych. Inicjatorem powstania tej partii był Mate Granić, ustępujący minister spraw zagranicznych. DC pozostawała do końca kadencji w opozycji. W kolejnych wyborach startowała w koalicji z Chorwacką Partią Socjalliberalną. Wspólna lista otrzymała 4,1% głosów i 3 mandaty, z których jeden przypadł centrystom[3]. Mate Granić opuścił partię, jego następczyni i jedyna posłanka w Zgromadzeniu Chorwackim, Vesna Škare-Ožbolt, została ministrem sprawiedliwości w gabinecie Iva Sanadera (do 2006). Od 2007 DC pozostaje poza parlamentem krajowym. W 2009 jego liderka wystartowała jako kandydatka niezależna w wyborach prezydenckich. Vesna Škare-Ožbolt w pierwszej turze uzyskała 1,89% głosów, zajmując 11. miejsce wśród 12 kandydatów z wynikiem 7,25%[4].
W wyborach w 2011 DC startowało w jednym okręgu w koalicji z HDZ, jego liderka powróciła do krajowego parlamentu jako jedyna kandydatka partii[5].
Przewodniczący [edytuj]
- 2000–2003: Mate Granić
- od 2003: Vesna Škare-Ožbolt[2]
Przypisy
- ↑ Centrum Demokratyczne na stronie Europejskiej Partii Ludowej (ang.). [dostęp 2011-06-30].
- ↑ 2,0 2,1 Leaders of Croatia, terra.es (ang.). [dostęp 2011-06-30].
- ↑ Parties and Elections in Europe – Chorwacja 2 (ang.). [dostęp 2011-06-30].
- ↑ Potpuni službeni rezultati izbora za predsjednika Republike Hrvatske (chorw.). izbori.hr, 28 grudnia 2009. [dostęp 2011-06-30].
- ↑ Tko će u klupe na Markovom trgu sjesti na konstituirajućoj sjednici? (chorw.). novilist.hr, 5 grudnia 2011. [dostęp 2013-04-16].
