Centrum LIM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Centrum LIM
Centrum LIM w Warszawie
Centrum LIM w Warszawie
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Aleje Jerozolimskie 65/79
00-697 Warszawa
Styl architektoniczny późny modernizm
Architekt Jerzy Skrzypczak, Andrzej Bielobradek, Tadeusz Stefański
Inwestor LIM Joint Venture
Wysokość całkowita 170 m
Wysokość do dachu 140 m
Kondygnacje 42
Rozpoczęcie budowy 1977
Ukończenie budowy 1989
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Centrum LIM
Centrum LIM
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centrum LIM
Centrum LIM
Ziemia 52°13′39″N 21°00′18″E/52,227500 21,005000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Centrum LIM i jego otoczenie widziane z Pałacu Kultury i Nauki

Centrum LIM – kompleks biurowo-hotelowy zlokalizowany w centrum Warszawy, w którym mieści się m.in. Hotel Marriott.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa budynku rozpoczęła się w 1977[1].

Spółkę LIM Joint Venture utworzyło w 1987 trzech wspólników: PLL LOT, austriacka firma budowlana ILBAU GmbH oraz Marriott International. W 1998 ILBAU zbył udziały na rzecz SGS GmbH. Obiekt budowało przedsiębiorstwo budowlane pod nazwą Zjednoczenie Budownictwa Miejskiego Bydgoszcz (obecnie Budopol) podporządkowane od 1976 Zjednoczeniu Budowy Obiektów Użyteczności Publicznej w Warszawie, z firmą angielską BPBM[2].

Budynek został zaprojektowany przez Tadeusza Stefańskiego, Jerzego Skrzypczaka i Andrzeja Bielobardka[1]. Bez trzydziestometrowej anteny wieżowiec do dachu liczy 140 metrów. Posiada 42 kondygnacje naziemne i 2 podziemne.Budynek utrzymany jest w formach stylu międzynarodowego. Wieżowiec ma ciemnozieloną barwę i białe krawędzie (podświetlane nocą jasnym, białym światłem) i dwa ciemne pasy, jeden na środku, a drugi na szczycie, osłaniające kondygnacje techniczne.

Obiekt został ukończony w 1989 i szybko zyskał prestiż oraz popularność za sprawą osiągnięcia jako jeden z pierwszych w Polsce standardu pięciogwiazdkowych pokoi hotelowych.

Na dwóch dolnych piętrach znajduje się Galeria LIM. Obejmuje ona około 40 sklepów, kawiarnie i restauracje oraz kasy LOT-u. Na kolejnych, wyższych piętrach znajdują się biura, a od połowy budynku zaczynają się piętra hotelowe. W budynku znajdują się także serwerownie PL-IX.

W latach 1994–1996 na drugim poziomie podziemi znajdował się Maloka BBS.

W 1999 znany francuski wspinacz Alain Robert wspiął się bez zabezpieczenia i pozwolenia na hotel Marriott. W tym samym roku tego samego wyczynu dokonał polski fotograf i wspinacz Dawid Kaszlikowski, natomiast 10 lat później, 22 kwietnia 2009, budynek został zdobyty przez Bartłomieja Opielę. W kwietniu 2002 pierwszy w Polsce skok BASE jump z dachu hotelu Marriot wykonał Felix Baumgartner[3].

Obiekt jest administrowany przez spółkę LIM Joint Venture. Budynek jest połączony przejściem podziemnym z dworcem PKP Warszawa Centralna.

Hotel Marriott[edytuj | edytuj kod]

Hotel Marriott, pierwszy obiekt tej sieci w Europie Środkowo-Wschodniej[4], mieści się od 20 piętra wzwyż. Hotel posiada 523 pokoje i 16 sal konferencyjnych[5]. Na ostatnim piętrze hotelu mieści się apartament prezydencki. W każdym pokoju znajduje się klimatyzacja i łącza satelitarne. Goście hotelu Marriott mają do dyspozycji saunę, basen, sale konferencyjne, restauracje i 9 barów. Wejście główne do hotelu znajduje się od strony ul. Emilii Plater.

Na dwóch najwyższych kondygnacjach Centrum LIM znajduje się kawiarnia Panorama Club z jednym z najwyższych publicznie dostępnych widoków na Warszawę.

Oficjalne otwarcie hotelu miało miejsce 2 października 1989. W 2013 przyjął on 155 tys. gości[5].

Sławni goście[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1965–1989. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 36. ISBN 83-908950-7-2.
  2. Historia firmy. [dostęp 2012-11-11].
  3. Felix Baumgartner BASE jump off the Marriott in Warsaw – film. youtube.com. [dostęp 2012-11-11].
  4. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 265. ISBN 83-01-08836-2.
  5. 5,0 5,1 Michał Wojtczuk. Ćwierć wieku Marriotta. Spali tu Obama, Clinton.... „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 23 października 2014. 

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]