Centrum Startowe Satelitów Jiuquan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kosmodrom Jiuquan
Jiuquan Satellite Launch Centre (XSLC), Shuang Chengzi
Jeden z budynków leżących na terenie kosmodromu Jiuquan
Jeden z budynków leżących na terenie kosmodromu Jiuquan
Organizacja zarządzająca Chińska Korporacja Nauk Powietrznych, Kosmicznych i Technologii
Status aktywny
Położenie i warunki
Państwo  Chiny
Miejscowość Jiuquan
Wysokość 1000 m. n.p.m.
Najmniejsze możliwe nachylenie orbity 40°
Największe możliwe nachylenie orbity 56°
Historia
Data otwarcia 1958
Data pierwszego startu wrzesień 1960
Położenie na mapie Mongolii Wewnętrznej
Mapa lokalizacyjna Mongolii Wewnętrznej
Kosmodrom Jiuquan
Kosmodrom Jiuquan
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Kosmodrom Jiuquan
Kosmodrom Jiuquan
Ziemia 40°57′28″N 100°17′30″E/40,957778 100,291667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kosmodrom Jiuquan (chiń. upr.: 酒泉卫星发射中心; chiń. trad.: 酒泉衛星發射中心; pinyin: Jiǔquán Wèixīng Fāshè Zhōngxīn) – najstarszy chiński ośrodek rakietowy (satelitarny i balistyczny). Jego budowa rozpoczęła się w 1956, zaś otwarcie nastąpiło w 1958. Położony jest na pustyni Gobi, w północno-zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Ma 2800 km² powierzchni. Na jego terenie zakwaterowanych jest około 20 000 ludzi. Przeznaczony początkowo przede wszystkim do wystrzeliwania satelitów naukowych i odzyskiwalnych na niskie i średnie orbity okołoziemskie o wysokich inklinacjach. Stąd wystartował pierwszy chiński lot załogowy, Shenzhou 5.

Kompleksy startowe[edytuj | edytuj kod]

  • kompleks startowy północny, LA2, składający się z wyrzutni:
LA2A, używana przez rakiety: Chang Zheng 1, DF-3, DF-5
LA2B, używana przez rakiety: Chang Zheng 2A, Chang Zheng 2C, Chang Zheng 2D, FB-1
  • kompleks startowy LA3, najstarszy ze wszystkich, używany przez rakiety: R-2, DF-1, DF-2
  • kompleks startowy południowy, LA4, jedyny używany obecnie. Posiada 2 wyrzutnie:
SLS-1, pierwszy start w 1999, używana przez rakiety Chang Zheng 2F, stąd startują chińskie misje załogowe
SLS-2, pierwszy start w 2003, używana przez rakiety Chang Zheng 2C, Chang Zheng 2D, Chang Zheng 4C

Pierwszą niechińską misją wysłaną z tego kosmodromu był szwedzki statek Freja w 1992 roku. Jeden z budynków kosmodromu, służący do pionowego montażu rakiet, był najwyższą na świecie jednokondygnacyjną budowlą betonową. Ma 86,1 metra wysokości. Jego sufit waży 13 000 ton.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Do kosmodromu doprowadzona jest specjalna linia kolejowa łącząca ośrodek z krajową magistralą kolejową Lanzhou-Urumczi. Najbliższe lotnisko to odległy o 75 km port lotniczy Dingxin. Z ośrodkiem łączy je betonowa droga o szerokości 8 metrów.

Warunki pogodowe[edytuj | edytuj kod]

Klimat regionu Jiuquan jest typu pustynnego, kontynentalnego. Charakteryzuje go bardzo mała ilość opadów i długi czas dnia. Średnia roczna temperatura wynosi około 8,5 °C. Względna wilgotność waha się od 35 do 55%.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]