Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1943
Tradycje
Rodowód Ośrodek Wyszkolenia Motorowego i Broni Pancernej
Dowódcy
Pierwszy mjr Stefan Felsztyński
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej - szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

20 września 1941 mjr Stanisław Szostak, dowódca broni pancernej w ZSSR, przedstawił obszerny plan szkolenia jednostek pancernych, w którym proponował utworzenie Ośrodka Wyszkolenia Broni Pancernej i Motorowej przy sowieckiej Szkole Czołgów w Saratowie. Projekt został zatwierdzony przez dowódcę Polskich Sił Zbrojnych w ZSSR gen. dyw. Władysława Andersa i przedstawiony władzom sowieckim w Moskwie. Zgody na ten plan nie uzyskano. Wtedy mjr Szostak na własną rękę nawiązał kontakt z płk. Dmitrijem A. Roganinem, komendantem 1 Saratowskiej Szkoły Broni Pancernej, z planem szkolenia organizujących się oddziałów czołgów na sprzęcie szkoły. Płk Roganin przechylnie odniósł się do planu, ale nigdy nie uzyskano zgody na ten plan z Okręgu Wojskowego w Uljanowsku. Na początku stycznia 1942 gen. dyw. Władysław Anders wydał rozkaz o dalszej rozbudowie wojska polskiego w ZSSR. Dowództwo rozpoczęło przygotowania do przejścia jednostek pancernych na etaty brytyjskie i mjr Szostak, rozkazem z 15 stycznia, nakazał formowanie

  1. Ośrodka Organizacyjnego Broni Pancernej, dowódca kpt. Bronisław Rafalski
  2. Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej, dowódca mjr Stefan Felsztyński (ref rozkaz 150/tjn/Br.Panc.)

Bazę miały stanowić 5 i 6 Batalion Pancerny. W pierwszym okresie na kwaterowanie Centrum wyznaczono wioskę Kainda. Działalność rozpoczęto 15 lutego 1942. Pod koniec marca nastąpiła ewakuacja broni pancernej do Iranu.

W 2 Korpusie[edytuj | edytuj kod]

Po ewakuacji na Środkowy Wschód nastąpiła reorganizacja armii. Gen. Anders, rozkazem organizacyjnym w dniu 4 kwietnia 1942, zarządził utworzenie 2 Brygady Czołgów. Dowódca brygady gen. G. Paszkiewicz ustalił początkowy skład brygady i obsadę stanowisk dowódców[1]. Przy brygadzie zorganizowano Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej, a następnie Centrum weszło w skład Centrum Wyszkolenia Armii jako Ośrodek Wyszkolenia Motorowego i Broni Pancernej pod dowództwem mjr. Szostaka. W tym okresie ilość sprzętu szkoleniowego była znikoma. Nawet kilka lekkich czołgów włoskich ściągnięto własnymi środkami z pola walk w Północnej Afryce. Szkolenie odbywało się bardzo powoli ze względu na upały. Dopiero w październiku otrzymano pełne etatowe uzbrojenie (czołgi typu Sherman) na szkolenie 2 Brygady Pancernej. Całokształt wyszkolenia pancernego na terenie Korpusu prowadził Ośrodek Wyszkolenia Broni Pancernej. W marcu 1944 Ośrodek stacjonował w San Bazilio i Meterze i wszedł w skład Ośrodka Zapasowego Broni Pancernej (rozkaz gen. Andersa z 15 kwietnia 1944). Nazwę Ośrodka zmieniono 6 sierpnia na 7 Pułk Pancerny[2].

Obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

  • komendant
mjr Stefan Felsztyński
mjr Stanisław Szostak
  • zastępca komendanta
kpt. Józef Żymirski

Przypisy

  1. Rozkaz z 14 listopada 1942
  2. M. W. Żebrowski Zarys Historii Polskiej Broni Pancernej, Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernej, Londyn 1971

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Suchcitz, M. Wroński: Barwa Pułku 7 Pancernego- zarys monograficzny.Wydawnictwo Instytutu Tarnogórskiego. Tarnowskie Góry 2002
  • Zbigniew Lalak: Broń pancerna w PSZ 1939-1945. Warsaw: Pegaz-Bis : O.K. Media, 2004. ISBN 83-922002-0-9.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie: formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Marian Żebrowski: "Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947". Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971.