Cerkiew św. św. Borysa i Gleba w Kidekszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cerkiew św. św. Borysa i Gleba
церковь Бориса и Глеба
parafialna
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 3310163003[1] z 30.08.1960
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód włodzimierski
Miejscowość Kideksza
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia Eparchia włodzimierska
Wezwanie Sobór św. Dymitra Sołuńskiego we Włodzimierzu
Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu włodzimierskiego
Cerkiew św. św. Borysa i Gleba
Cerkiew św. św. Borysa i Gleba
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew św. św. Borysa i Gleba
Cerkiew św. św. Borysa i Gleba
Ziemia 56°25′30″N 40°31′45″E/56,425000 40,529167Na mapach: 56°25′30″N 40°31′45″E/56,425000 40,529167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cerkiew św. św. Borysa i Gleba w Kidekszyprawosławna cerkiew w Kidekszy, zabytek wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za tradycyjną datę wzniesienia cerkwi przyjmuje się - według informacji zawartych w latopisie - 1152, zaś jako fundatora - Jurija Dołgorukiego. W literaturze przedmiotu występują różne oceny datowania świątyni. Część autorów przychyla się do danych z latopisu bądź przesuwa moment jej budowy na koniec lat 50. XII wieku, inni zaś uważają, że świątynia mogła powstać w dowolnym momencie między końcem lat 40. XII wieku a schyłkiem następnej dekady[2]. Obiekt wznieśli budowniczowie z ziemi halickiej[3]. Cerkiew najprawdopodobniej była częścią większego kompleksu zamkowego z rezydencją Jurija Dołgorukiego i umocnieniami. Konstrukcje te jednak nie przetrwały do naszych czasów[3]. W XIV w. przy świątyni istniał również męski monaster, zlikwidowany przed XVIII stuleciem[3].

Na przełomie XVI-XVII wieku stan techniczny świątyni (zwłaszcza dachu) był na tyle zły, że w latach 60. XVII wieku rozebrano jej absydy, zaś pierwotną kopułę zastąpiono znacznie mniejszą konstrukcją. W takiej postaci cerkiew przetrwała do naszych czasów[2].

Cerkiew św. św. Borysa i Gleba należy do obiektów włodzimiersko-suzdalskiego muzeum-rezerwatu, chroniącego zabytki architektury staroruskiej na ziemi włodzimierskiej. Jest wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew św. św. Borysa i Gleba jest budowlą wzniesioną na planie czworoboku (pierwotnie z trzema absydami), z jedną kopułą. Budynek w całości zbudowano z sześciennych bloków białego kamienia[2]. Obiekt nie posiada niemal żadnej dekoracji zewnętrznej[3]. We wnętrzu zachowały się częściowo freski.

Przypisy