Cerkiew św. Marii Magdaleny w Jerozolimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. Marii Magdaleny
כנסיית מריה מגדלנה
cerkiew monasterska
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Izrael
Miejscowość Jerozolima
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Wezwanie św. Marii Magdaleny
Wspomnienie liturgiczne 22 lipca/4 sierpnia
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Elżbiety Fiodorowny, św. Barbary (Jakowlewy), Świętych Starców Optyńskich
Cudowne ikony Smoleńska Ikona Matki Bożej (kopia)
Położenie na mapie Jerozolimy
Mapa lokalizacyjna Jerozolimy
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Ziemia 31°46′44″N 35°14′28″E/31,778889 35,241111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cerkiew św. Marii Magdaleny w Jerozolimiecerkiew prawosławna w Jerozolimie. Jest główną cerkwią żeńskiego monasteru Zmartwychwstania Pańskiego w Ogrodzie Oliwnym, pozostającego w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Inicjatorem budowy cerkwi był archimandryta Antonin (Kapustin), który pragnął w ten sposób uczcić pamięć carycy Marii Aleksandrowny Romanowej. Budowa cerkwi, podobnie jak w przypadku cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Jerozolimie, była również związana z akcją wznoszenia w Jerozolimie rosyjskich cerkwi prawosławnych, co miało utrwalić obecność Rosjan w Ziemi Świętej[2]. Działkę pod budowę cerkwi zakupiono w 1882, jednak dopiero trzy lata później, 21 stycznia 1885 położony został kamień węgielny. Car Aleksander III wsparł budowę kwotą 100 tys. rubli, jego bracia wpłacili po 15 tys. rubli, zaś wielka księżna Maria Aleksandrowna – 5 tys. 13 października 1888 cerkiew została poświęcona w obecności wielkich książąt Sergiusza Aleksandrowicza i Pawła Aleksandrowicza oraz wielkiej księżnej Elżbiety Fiodorowny[3]. Ceremonię przeprowadził patriarcha Jerozolimy Nikodem[4]. Wielka księżna Elżbieta została pochowana w cerkwi w 1921 razem z zamordowaną razem z nią mniszką Warwarą. W cerkwi znajduje się cząstka jej relikwii[5]. Wzniesienie cerkwi spotkało się z nieprzychylną reakcją katolików, którzy uważali, że wzniesienie cerkwi prawosławnej w Ogrodzie Oliwnym ma na celu zniechęcenie pielgrzymów różnych wyznań chrześcijańskich do modlitwy w ich sanktuariach[4]. Padały jednak również głosy wysoko oceniające architekturę cerkwi rosyjskich w Jerozolimie[6].

Od 1934 przy cerkwi działała żeńska wspólnota monastyczna Zmartwychwstania Pańskiego, którego zakonnice prowadzą szkołę dla dzieci prawosławnych Arabów. Od początku swojego istnienia pozostaje ona w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, jednak status monasteru posiada dopiero od 1988.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Relikwie św. Elżbiety Fiodorowny Romanowej

Projekt budynku wykonał Dawid I. Grimm, który naśladował architekturę cerkwi rosyjskich z XVI i XVII wieku. Cerkiew ma siedem kopuł i połączoną z przedsionkiem dzwonnicę. Nad wejściem znajduje się wizerunek patronki cerkwi na złoconym tle. Powyżej dachu znajduje się rząd oślich łuków. We wnętrzu budynku znalazły się cztery monumentalne freski ze scenami z życia św. Marii Magdaleny autorstwa Siergieja Iwanowa oraz marmurowy ikonostas z ikonami Wasilija Wierieszczagina. Wierieszczagin wykonał również znajdujący się w prezbiterium obraz anioła nad grobem Chrystusa[7]. Oprócz relikwii św. Elżbiety Fiodorowny w cerkwi znajdują się relikwie starców Pustelni Optyńskiej i św. Marii Magdaleny oraz jeden z uznanych za cudowne wariantów Smoleńskiej Ikony Matki Bożej. Cerkiew została wzniesiona z białego piaskowca w miejscu, gdzie Jezus miał przepowiadać przyszłość Jerozolimy.

Podobny typ architektury reprezentuje sobór św. Mikołaja w Wiedniu, również cerkiew rosyjska[8].

Przypisy

  1. Монастырь во имя святой Марии Магдалины в Гефсиманском саду
  2. P. Paszkiewicz, W służbie Imperium Rosyjskiego 1721-1917. Funkcje i treści ideowe rosyjskiej architektury sakralnej na zachodnich rubieżach Cesarstwa i poza jego granicami, Warszawa 1999, Warszawa, Instytut Sztuki PAN, ISBN 83-85938-13-3, s.211
  3. Члены Иерусалимского отделения ИППО приняли участие в торжественной литургии в праздник Покрова Богородицы в храме Марии Магдалины, освященном 120 лет назад
  4. 4,0 4,1 P. Paszkiewicz, W służbie..., s.215
  5. Дмитрий Урушев Скорбный путь великой княгини
  6. P. Paszkiewicz, W służbie..., s.221
  7. P. Paszkiewicz, W służbie..., s.213
  8. P. Paszkiewicz, W służbie..., s.155

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]