Cerkiew św. Marii Magdaleny w Weimarze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Russisch-Orthodoxe Kirche in Weimar
cerkiew parafialna
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Niemcy
Miejscowość Weimar
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia św. Marii Magdaleny w Weimarze
Wezwanie św. Marii Magdaleny
Wspomnienie liturgiczne 22 lipca/4 sierpnia
Położenie na mapie Turyngii
Mapa lokalizacyjna Turyngii
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Cerkiew św. Marii Magdaleny
Ziemia 50°58′21″N 11°19′32″E/50,972500 11,325556Na mapach: 50°58′21″N 11°19′32″E/50,972500 11,325556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Bundesarchiv Bild 183-42101-0001, Weimar, griechisch-orthodoxe Kirche, "Neuer Friedhof".jpg

Cerkiew św. Marii Magdaleny w Weimarzecerkiew prawosławna położona w obrębie cmentarza w Weimarze. Jest siedzibą parafii podlegającej eparchii berlińskiej i niemieckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza cerkiew prawosławna w Weimarze powstała na życzenie księżnej Sachsen-Weimar-Eisenach Marii Pawłowny Romanowej. Była to cerkiew domowa pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, położona w budynku przy dzisiejszej ulicy Ackerwand 25, własności rodziny książęcej. Po śmierci księżnej świątynią opiekowała się rosyjska ambasada; była ona czynna do początku XX wieku.

Budowa wolno stojącej cerkwi związana była z rozwojem społeczności rosyjskiej w Weimarze. Nie jest znany autor jej projektu, wiadomo jedynie, że pracami budowlanymi kierował miejscowy architekt Ferdinand Streichhan. Świątynię wzniesiono w latach 1860–1862 na wydzielonej działce cmentarza miejskiego, wysypanej symbolicznie ziemią z Rosji. Do krypty gotowego budynku przeniesiono szczątki Marii Pawłowny.

W 1877 budynek został obrabowany przez nieznanych sprawców, co sprawiło, że większość jego wyposażenia trafiła ponownie do kaplicy domowej przy ul. Ackerwand. W cerkwi odbywały się jedynie nabożeństwa w dni imienin zmarłej wielkiej księżnej oraz w dzień poświęcony patronce budynku. Ten stan rzeczy trwał do 1880, kiedy to ponownie w cerkwi św. Marii Magdalen zaczęto regularnie (poza miesiącami letnimi) sprawować Świętą Liturgię; przypisano wtedy też do niej (do 1907) jako pomocniczą cerkiew św. Olgi we Franciszkowych Łaźniach. Z kolei w latach 1906–1910 na podobnych zasadach ze świątynią w Weimarze związana była cerkiew św. Włodzimierza w Mariańskich Łaźniach.

W 1910 cerkiew w Weimarze została zamknięta ze względu na opuszczenie miasta przez rosyjskich dyplomatów. Odtąd nabożeństwa prawosławne odbywały się jedynie nieregularnie w prywatnych domach, zaś w czasie I wojny światowej zostały całkowicie zabronione. Ponowne otwarcie budynku miało miejsce dopiero 2 września 1950, natomiast w 1982 została na nowo ustanowiona parafia. Do tej pory cerkiew była obiektem pomocniczym parafii św. Symeona w Dreźnie i tamtejszej świątyni prawosławnej.

W 1976 rozpoczęty został remont kapitalny budynku, któremu został przywrócony pierwotny wygląd. 5 października 1980 metropolita berliński i zachodnioeuropejski Melchizedek ponownie poświęcił obiekt.

Cerkiew, chociaż czynna, jest formalnie własnością muzeum miejskiego[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew reprezentuje styl bizantyjsko-rosyjski. Posiada pięć zwieńczonych prawosławnymi krzyżami cebulastych kopuł, zgrupowanych wokół centralnej, największej kopuły. Wszystkie kopuły pokryte są miedzią. Centralna kopuła położona jest na szerokim bębnie z rzędem półkolistych okien poniżej dachu. Nieco wyżej położony jest fryz, który zdobi również pozostałe bębny z kolumnami. Wejście do cerkwi prowadzi przez drzwi obramowane skromnym portalem, nad którym znajdują się kolejne trzy okna. Budynek malowany jest z zewnątrz na brązowo, portal główny wyłożono piaskowcem.

We wnętrzu zachował się złocony ikonostas z ośmioma ikonami. Na ścianach obiektu znajdują się freski G. Wislicenusa przedstawiające Ewangelistów. Oprócz ołtarza św. Marii Magdaleny w cerkwi znajduje się również boczny ołtarz św. Aleksandra Newskiego.

Ogólne rozmiary cerkwi to 11 metrów długości i 9 szerokości.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Архимандрит МАКАРИЙ (ВЕРЕТЕННИКОВ), ХРАМ СВЯТОЙ РАВНОАПОСТОЛЬНОЙ МАРИИ МАГДАЛИНЫ В ВЕЙМАРЕ (ros.). [dostęp 28 lipca 2009].