Cerkiew św. Stefana w Stambule

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. Stefana
Sveti Stefan Kilisesi
Cerkiew św. Stefana
Państwo  Turcja
Miejscowość Stambuł
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Egzarchat Bułgarski
Wezwanie św. Stefana
Wspomnienie liturgiczne 27 grudnia
Położenie na mapie Stambułu
Mapa lokalizacyjna Stambułu
Cerkiew św. Stefana
Cerkiew św. Stefana
Położenie na mapie Turcji
Mapa lokalizacyjna Turcji
Cerkiew św. Stefana
Cerkiew św. Stefana
Ziemia 41°01′55″N 28°56′59″E/41,031944 28,949722Na mapach: 41°01′55″N 28°56′59″E/41,031944 28,949722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cerkiew św. Stefana[1] (tr Sveti Stefan Kilisesi, bg Църква Свети Стефан) w Stambuleprawosławna cerkiew, zwana również Kościołem Bułgarskim. Znajduje się nad Złotym Rogiem w dzielnicy Balat. Należy do Bułgarskiej Cerkwi Prawosławnej.

Na początku w tym miejscu znajdował się niewielka drewniana cerkiew. Po jej pożarze bułgarscy chrześcijanie uzyskali 25 czerwca 1890 zgodę sułtana na zbudowanie nowej świątyni. Z inicjatywy egzarchy bułgarskiego Józefa 27 kwietnia 1892 położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni. Wybrany armeński architekt Hovsep Aznavor ze względu na słabe podłoże zdecydował się na lekką konstrukcję stalowo-żeliwną po odrzuceniu konstrukcji żelbetowej[1]. Po ogłoszeniu międzynarodowego przetargu, poszczególne elementy, o wadze 500 ton zostały dostarczone w latach 1893 do 1896 przez firmę Rudolph Philipp Waagner z Wiednia. Wysłano je barkami przez Dunaj i Morze Czarne. Po półtorarocznej budowie świątynia została poświęcona 8 września 1898.

Pierwszy ikonostas wykonany dla cerkwi utrzymany był w stylu wyraźnie nawiązującym do sztuki zachodnioeuropejskiej. Egzarchat Bułgarski nie przyjął go jednak i zamówił nową konstrukcję w moskiewskiej pracowni Nikołaja Achapkina. Ikony napisał Lebiediew, również artysta moskiewski, podczas gdy sześć dzwonów dla cerkwi powstało w Jarosławiu[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Remont żelaznej cerkwi, Przegląd Prawosławny, nr 4 (224), kwiecień 2004

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]