Cezary Baroniusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cezary Baroniusz
Cesare Baronio
Cezary Baroniusz
Data i miejsce urodzenia 31 października lub 30 sierpnia 1538
Sora
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1607
Rzym
Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 1597-1607
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 27 maja 1564
Kreacja kardynalska 5 czerwca 1596
Kościół tytularny Ss. Nereo ed Achilleo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cezary Baroniusz, Cesare Baronio (ur. 31 października lub 30 sierpnia 1538 w Sora, zm. 30 czerwca 1607 w Rzymie) – Sługa Boży Kościoła katolickiego, kardynał włoski, historyk i hagiograf[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo w Neapolu i w Rzymie, obronił doktorat praw pod kierunkiem znanego prawnika kanonisty i cywilisty Cesare Costy. W 1557 poznał przyszłego świętego, Filipa Neri, założyciela zakonu oratorian. Wkrótce Baronius wstąpił do zakonu, pozostając bliskim współpracownikiem Neriego. W grudniu 1560 przyjął święcenia subdiakonatu, w maju 1561 diakonatu; 27 maja 1564 otrzymał święcenia kapłańskie. Nie przyjął nominacji na opata w rodzinnej Sorze, chcąc pozostać blisko osoby Neriego. Kontynuował pracę duszpasterską przy kościele S. Giovanni de' Fiorentini w Rzymie, a po zatwierdzeniu papieskim zakonu oratorian (1575) przy kościele rzymskim S. Maria in Vallicella.

Papież Grzegorz XIII powierzył mu zadanie rewizji katalogu męczenników pierwszych wieków chrześcijaństwa, czego owocem było dzieło Martyrologium Rzymskie (Martyrologium Romanum, 1586). W 1593 Baroniusz zastąpił sędziwego Neriego na czele Kongregacji Oratorian, a rok później został spowiednikiem nowego papieża, Klemensa VIII. Klemens obdarzył go godnością protonotariusza apostolskiego (1595), a 5 czerwca 1596 mianował kardynałem, nadając tytuł prezbitera Ss. Nereo ed Achilleo. Od maja 1597 Baroniusz pełnił funkcję bibliotekarza watykańskiego. Otrzymał także tytuł opata komendatariusza S. Gregorio al Monte Celio w Rzymie (1602).

Cieszył się opinią wybitnego historyka chrześcijaństwa. Wiele lat pracował nad swoim najsłynniejszym dziełem, Annales ecclesiasticia a Christo nato ad annum 1198, które w dwunastu tomach przedstawiało dzieje Kościoła od czasów Chrystusa do 1198. Tomy ukazywały się w latach 1588-1607, ostatni już po śmierci Baroniusza.

Brał udział w dwu konklawe 1605; na pierwszym z nich był poważnym kandydatem na papieża, ale jego ewentualnemu wyborowi sprzeciwiła się Hiszpania. Kardynał Baroniusz został pochowany w kościele Santa Maria in Vallicella w Rzymie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. ks. Tadeusz Bańkowski Cor: Kardynał Cezary Baroniusz wierny sługa Kościoła i naśladowca św. Filipa. 2007. [dostęp 2009-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-17)]. s. 13-15.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]