Chöömej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chöömej (tuw.: хөөмей; mong.: хөөмий, chöömij; chiń. upr.: 呼麦; chiń. trad.: 呼麥; pinyin: hūmài) – rodzaj śpiewu alikwotowego (gardłowego) spotykanego w tuwińskiej i mongolskiej muzyce ludowej.

Słowa tego używa się zarówno na określenie jednego ze stylów tuwińskiego gardłowego śpiewu, jak i szerzej na wszystkie jego rodzaje. Muzyka ta zainspirowana jest życiem na stepach i słowa piosenek często opowiadają o koniach. Tuwiński śpiew zainspirował muzykę wielu innych kultur – w starożytności zaadaptowali go tybetańscy mnisi, zaś współcześnie robią to amerykańscy muzycy new age'owi[potrzebne źródło].

Ta technika wokalna pozwala na jednoczesne wydobywanie z gardła kilku niezależnych od siebie dźwięków, od niskich, przypominających dźwięk didgeridoo (styl kargyraa), aż po wysokie poświsty (styl sygyt), przywodzące na myśl japoński, buddyjski flet shakuhachi[potrzebne źródło]. Najwybitniejsi wykonawcy potrafią emitować nawet do 6 niezależnych dźwięków w różnych tonacjach[potrzebne źródło].

Wśród współczesnych, tuwińskich wykonawców posługujących się techniką chöömej można wymienić m.in.:

W 2009 roku sztuka śpiewu techniką chöömej została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO[1].

Przypisy

  1. UNESCO ICH: Mongolian art of singing, Khoomei (ang.). [dostęp 2013-11-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]