Chłonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludzka chłonka pobrana w trakcie operacji chirurgicznej z przewodu piersiowego

Chłonka (limfa, łac. lympha) – płyn tkankowy spływający do naczyń chłonnych, tworzących układ naczyń limfatycznych (układ chłonny). Chłonka jest zbierana przez naczynia chłonne aferentne, ślepo zakończone, zaczynające się w tkankach[1]. Transportowana jest do węzłów chłonnych, skąd z kolei przy pomocy naczyń chłonnych eferentnych wyprowadzana jest do krwiobiegu[2].

Istotnym elementem chłonki, poza płynem tkankowym, są komórki układu odpornościowego. W przypadku naczyń aferentnych są to komórki opuszczające daną tkankę i migrujące do węzłów chłonnych w celu pobudzenia układu odpornościowego. Z kolei w chłonce naczyń eferentnych znajdują się głównie komórki już pobudzone lub takie, które przez dłuższy czas nie napotkały pobudzającego je antygenu[3]. Najczęściej występującą populacją leukocytów w chłonce są komórki o wąskim obrzeżu cytoplazmy i dużym jądrze komórkowym. Z tego względu zostały one nazwane limfocytami, czyli „komórkami limfy”[4]. Mimo że limfocyty są obecnie definiowane zupełnie inaczej, są one głównymi komórkami występującymi w chłonce[3].

Skład chemiczny chłonki zależy od tkanki, z której jest ona zbierana. Przykładowo, limfa bierze udział w transporcie tłuszczów pokarmowych z jelita cienkiego, stąd lekko żółtawe zabarwienie chłonki pochodzącej z tego narządu (zawartość tłuszczów 1–2%)[5]. Ogólnie skład chłonki jest podobny do osocza, jednak zawiera ona mniej białek, szczególnie globulin, które z trudnością przedostają się z krwi do tkanek[6]. Zawartość białka w chłonce to 4–6%, z tego względu jej ciśnienie osmotyczne jest niskie i ma ona charakter krystaloidu[2][5]. Skład limfy zależy również od metabolitów uwalnianych przez komórki w danej tkance, może się również czasowo zmieniać pod wpływem innych czynników, np. aktywności fizycznej, snu lub spożywanego pokarmu[1][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Laura Santambrogio: Immunology of the Lymphatic System. Springer, 2013, s. 66. ISBN 1461432359.
  2. 2,0 2,1 N.M. Muthaya: Human Physiology. New Delhi: Jaypee Brothers Publishers, 2002, s. 88­­­­­–89. ISBN 8171798829.
  3. 3,0 3,1 Laura Santambrogio: Immunology of the Lymphatic System. Springer, 2013, s. 55–56. ISBN 1461432359.
  4. William Alexander Newman Dorland: Dorland's Illustrated Medical Dictionary. s. 1084. ISBN 1416062572.
  5. 5,0 5,1 Microcirculation. Ronald F. Tuma, Walter N. Duran, Klaus Ley (red.). Academic Press, 2011, s. 133. ISBN 0080569935.
  6. Textbook of Medical Biochemistry. Orient Longman, 2004, s. 542. ISBN 8125020713.
  7. Waldemar Olszewski: Lymph Stasis: Pathophysiology, Diagnosis, and Treatment. Boca Raton: CRC Press, 1991, s. 236–239. ISBN 084936499X.