Chłonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludzka chłonka pobrana w trakcie operacji chirurgicznej z przewodu piersiowego

Chłonka (limfa, łac. lympha) – płyn tkankowy spływający do naczyń chłonnych, tworzących układ naczyń limfatycznych (układ chłonny). Chłonka jest zbierana przez naczynia chłonne aferentne, ślepo zakończone, zaczynające się w tkankach [1]. Transportowana jest do węzłów chłonnych, skąd z kolei przy pomocy naczyń chłonnych eferentnych wyprowadzana jest do krwiobiegu [2].

Istotnym elementem chłonki, poza płynem tkankowym, są komórki układu odpornościowego. W przypadku naczyń aferentnych są to komórki opuszczające daną tkankę i migrujące do węzłów chłonnych w celu pobudzenia układu odpornościowego. Z kolei w chłonce naczyń eferentnych znajdują się głównie komórki już pobudzone lub takie, które przez dłuższy czas nie napotkały pobudzającego je antygenu [3]. Najczęściej występującą populacją leukocytów w chłonce są komórki o wąskim obrzeżu cytoplazmy i dużym jądrze komórkowym. Z tego względu zostały one nazwane limfocytami, czyli "komórkami limfy" [4]. Mimo że limfocyty są obecnie definiowane zupełnie inaczej, są one głównymi komórkami występującymi w chłonce [3].

Skład chemiczny chłonki zależy od tkanki, z której jest ona zbierana. Przykładowo, limfa bierze udział w transporcie tłuszczów pokarmowych z jelita cienkiego, stąd lekko żółtawe zabarwienie chłonki pochodzącej z tego narządu (zawartość tłuszczów 1-2%) [5]. Ogólnie skład chłonki jest podobny do osocza, jednak zawiera ona mniej białek, szczególnie globulin, które z trudnością przedostają się z krwi do tkanek [6]. Zawartość białka w chłonce to 4-6%, z tego względu jej ciśnienie osmotyczne jest niskie i ma ona charakter krystaloidu [2][5]. Skład limfy zależy również od metabolitów uwalnianych przez komórki w danej tkance, może się również czasowo zmieniać pod wpływem innych czynników, np. aktywności fizycznej, snu lub spożywanego pokarmu [1][7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Laura Santambrogio: Immunology of the lymphatic system. Springer, 2013, s. 66. ISBN 1461432359.
  2. 2,0 2,1 N.M. Muthaya: Human Physiology. New Delhi: Jaypee Brothers Publishers, 2002, s. 88-89. ISBN 8171798829.
  3. 3,0 3,1 Laura Santambrogio: Immunology of the lymphatic system. Springer, 2013, s. 55-56. ISBN 1461432359.
  4. William Alexander Newman Dorland: Dorland's illustrated medical dictionary. s. 1084. ISBN 1-4160-6257-2.
  5. 5,0 5,1 Ronald F. Tuma, Walter N. Duran, Klaus Ley (red.): Microcirculation. Academic Press, 2011, s. 133. ISBN 0080569935.
  6. Textbook of Medical Biochemistry. Orient Longman, 2004, s. 542. ISBN 81-250-2071-3.
  7. Waldemar Olszewski: Lymph stasis: pathophysiology, diagnosis, and treatment. Boca Raton: CRC Press, 1991, s. 236-239. ISBN 0-8493-6499-X.