Chłopomania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chłopomania (ludomania) – zjawisko artystyczne, które pojawiło się wśród inteligencji młodopolskiej i ukraińskiej w drugiej połowie XIX wieku.

Charakteryzowała się fascynacją folklorem i codziennym życiem chłopów. Mężczyźni z inteligencji często brali sobie za żony chłopki. Powodem owego zachwytu była wiara, że stagnacja jaka opanowała środowisko inteligencji oraz postępujący kryzys kulturowy spowodowane są życiem w mieście. Dlatego też postulowano powrót do natury, najlepiej na wieś, która miała być źródłem odnowy sił witalnych i artystycznych, nadwątlonych w wyniku dostosowania się do współczesnego trybu życia (np. w Weselu Wyspiańskiego).

Chłopomania na Ukrainie[edytuj | edytuj kod]

W Imperium Rosyjskim, na Prawobrzeżnej Ukrainie zjawisko to rozwinęło się najpełniej w latach 50. i 60. XIX wieku. Głównymi przedstawicielami tego ruchu byli: Wołodymyr Antonowycz, Tadej Rylśkyj, Borys Poznanśkyj, Kostiantyn Mychalczuk, Pawło Żytećkyj, Pawło Czubynśkyj.