Chōkai (1932)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chōkai
Chōkai
Historia
Stocznia Mitsubishi
Położenie stępki 5 kwietnia 1931
Wodowanie 1932
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 30 czerwca 1932
Los okrętu zatopiony 25 października 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 9850 ton,
pełna - 15700 ton
Długość 203 m
Szerokość 19 m
Zanurzenie 6,3 m
Prędkość 35,5 węzłów
Zasięg 8500 mil morskich przy prędkości 14 w
Załoga 773
Napęd
4 turbiny o mocy łącznej 130 000 KM, 12 kotłów Kampona, 4 śruby
Uzbrojenie
10 dział 203 mm (5xII),
4 x 120 mm plot (4xII),
66 x 25 mm plot,
8 wyrzutni torped 610 mm
Wyposażenie lotnicze
3 wodnosamoloty (1 Aichi E13A, 2 Mitsubishi F1M)

Chōkai (jap. 鳥海 Chōkai?) - japoński ciężki krążownik typu Takao z okresu II wojny światowej. Okręt był jedną z czterech jednostek tego typu. Zostały one zbudowane po ratyfikowaniu w 1922 przez Japonię traktatu waszyngtońskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Środki na budowę krążownika „Chōkai” zostały przyznane w budżecie obronnym na rok 1927 jako część planu modernizacji japońskiej floty, który zakładał powstanie szeregu nowych, szybkich i silnie uzbrojonych okrętów o dużym zasięgu działania. Stępkę pod budowę „Chōkai” położono 5 kwietnia 1931 w stoczni Mitsubishi w Nagasaki. Wodowanie nastąpiło w 1932, wejście do służby 30 czerwca 1932.

Po wybuchu wojny na Pacyfiku okręt wziął udział w osłonie sił desantowych, które atakowały Malaje. Od stycznia do marca 1942 uczestniczył w walkach o opanowanie Holenderskich Indii Wschodnich. W kwietniu 1942 atakował alianckie statki transportowe pływające między Birmą a Indiami. W czerwcu 1942 brał udział w bitwie o Midway jako daleka eskorta japońskiego zespołu lotniskowców.

W sierpniu 1942 „Chōkai” został przydzielony do sił działających w rejonie Wysp Salomona. 9 sierpnia uczestniczył w bitwa koło wyspy Savo, gdzie wziął udział w zatopieniu czterech alianckich krążowników. Podczas bitwy otrzymał trzy trafienia pociskami kaliber 203 mm wystrzelonymi z krążowników USS „Astoria” i USS „Quincy”. W wyniku ostrzału zginęło 34 członków załogi, a okręt wymagał remontu.

25 października, uczestnicząc w jednym ze starć bitwy o Leyte, okręt został uszkodzony przez ogień artyleryjski dział kaliber 127 mm oraz bombę wagomiaru 227 kg zrzuconą z amerykańskiego samolotu. W wyniku pożaru i eksplozji zgromadzonych na pokładzie okrętu torped, okręt nie był zdolny do dalszej walki i został zatopiony torpedą wystrzeloną z japońskiego niszczyciela.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Bukała. Krążowniki o urodzie pancerników. „Morza Statki i Okręty”. 1998. nr 6. 
  • Grzegorz Bukała. Dzieje japońskich krążowników typu Takao. „Morza Statki i Okręty”. 1998. nr 4. s. 31 - 38.