Ch'oe Yŏng Rim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Ch'oe.
Ch'oe Yŏng Rim
Data urodzenia 1929
Korea Północna Premier Korei Północnej
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Okres urzędowania od 7 czerwca 2010
do 1 kwietnia 2013
Poprzednik Kim Yŏng Il
Następca Pak Pong Ju
Odznaczenia
Order Kim Ir Sena
Ch'oe Yŏng Rim
Nazwa koreańska
Hangul 최영림
Hancha 崔永林[potrzebne źródło] lub 崔英林[1][2]
Transkrypcje języka koreańskiego
poprawiona Ch'oe Yeong Rim
MCR Ch'oe Yŏng Rim
Wymowa
Przybliżona polska Ćhłe Jong Rim

Ch'oe Yŏng Rim, również Choe Yong Rim (ur. 20 października 1929[3] lub 2 listopada 1930[1] w powiecie Kyŏnghŭng, prowincja Hamgyŏng Północny) – północnokoreański polityk, premier Korei Północnej od 7 czerwca 2010 do 1 kwietnia 2013. Od września 2010 roku jest również członkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei, a od 1972 roku deputowanym do Najwyższego Zgromadzenia Ludowego KRL-D, parlamentu Korei Północnej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ch'oe Yŏng Rim urodził się w roku 1929. Ukończył Szkołę Rewolucjonistów w Mangyŏngdae (w pierwszym roczniku absolwentów uczelni), Wydział Ekonomii Politycznej na Uniwersytetu im. Kim Ir Sena w Pjongjangu oraz Uniwersytet Moskiewski. Jego ojciec przed i w czasie II wojny światowej walczył w partyzantce u boku Kim Ir Sena[4]. Brat, Choe Yŏng Hwa, został pisarzem.

Kariera partyjna[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1950, tuż po wybuchu wojny koreańskiej, Ch'oe wstąpił do wojska. Został członkiem osobistej ochrony Kim Ir Sena. Inżynier-elektryk z wykształcenia, już od 1956 roku pełnił różne stanowiska w Partii Pracy Korei[4][1], szybko awansując do Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. Partyjną karierę zaczynał w Wydziale Organizacyjnym, w roku 1956. Rok później został głównym partyjnym kadrowym.

Na drugiej Konferencji Partii Pracy Korei w październiku 1966 został zastępcą członka KC PPK. Wraz z Jon Pyŏng Ho, brał wtedy udział w eliminowaniu z szeregów partii członków tzw. frakcji kapsańskiej, którzy byli niechętni stojącemu na jej czele Kim Ir Senowi. W 1967 został wicedyrektorem Wydziału Informacyjno-Organizacyjnego KC PPK. Na 5. Zjeździe PPK w 1970 mianowano go na pełnoprawnego członka Komitetu Centralnego.

W roku 1971 objął funkcję szefa Wydziału Ekonomicznego Komitetu Centralnego PPK. Dwa lata później Kim Ir Sen mianował go swoim osobistym sekretarzem. W 1974 został szefem Wydziału Administracyjnego KC PPK. Na VI Zjeździe Partii Pracy Korei w październiku 1980 otrzymał nominację na zastępcę członka Biura Politycznego KC, a jego pełnoprawnym członkiem stał się na 6. Plenum Komitetu, które odbyło się w Hamhŭng, w sierpniu roku 1982. W grudniu roku następnego został wicepremierem Korei Północnej w rządzie Ri Jŏng Oka. W październiku 1985 roku zrezygnował ze stanowiska w rządzie oraz w Biurze Politycznym i ponownie został szefem osobistego sekretariatu Kim Ir Sena. W maju 1990 wrócił do rządu (z Yŏn Hyŏng Mukiem na czele), obejmując stanowisko szefa Państwowej Komisji Planowania. W grudniu 1992 został ministrem przemysłu ciężkiego.

Od kwietnia 2005 do lipca 2009 zajmował stanowisko sekretarza generalnego Prezydium Najwyższego Zgromadzenia Ludowego. W 2000 roku towarzyszył Kim Dzong Ilowi w czasie historycznego spotkania z prezydentem Korei Południowej Kim Dae-jungiem w Pjongjangu[5][6].

W czasie pierwszej sesji Najwyższego Zgromadzenia Ludowego X kadencji (1998), wszedł w skład parlamentarnej Komisji Legislacyjnej. Wtedy także otrzymał nominację na Prokuratora Generalnego. W roku 2006 został sekretarzem Prezydium NZL. W roku 2009 wybrano go na stanowisko szefa Komitetu Miejskiego Partii w stolicy KRLD, Pjongjangu. Stanowisko to tradycyjnie zajmowały osoby powiązane rodzinnymi relacjami z Kim Ir Senem i Kim Dzong Ilem.

Nominacja na szefa rządu[edytuj | edytuj kod]

7 czerwca 2010 w czasie trzeciej, nadzwyczajnej sesji Najwyższego Zgromadzenia Ludowego (zazwyczaj w ciągu roku odbywają się jedynie dwie sesje - wiosną i jesienią), został wybrany na stanowisko premiera Korei Północnej. Jego kandydatura została według doniesień prasowych zaproponowana przez samego Kim Dzong Ila i zyskała aprobatę Biura Politycznego Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei.

Premier w Korei Północnej odpowiedzialny jest głównie za sprawy gospodarcze kraju. Część z komentatorów jako powód wymiany szefa rządu wymieniała kłopoty i kryzys gospodarczy związany z rewaluacją i wymianą państwowej waluty – wona północnokoreańskiego – w grudniu 2009[7][8]. Ze względu na podeszły wiek Choe Yŏng Rima eksperci spekulują, że jego wybór na szefa rządu ma charakter przejściowy.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 북한법규 - 최영림 (kor.), 북한정보자료센터, [dostęp: 19 listopada 2010].
  2. 김국태등 5인방이 ‘核’ (kor.), 문화일보, 9 października 1997, [dostęp: 19 listopada 2010].
  3. Choe Yong Rim Elected PM (ang.), Korean Central News Agency, 7 czerwca 2010, [dostęp: 19 listopada 2010].
  4. 4,0 4,1 Choe Yong Rim (ang.), North Korea Leadership Watch, [dostęp: 19 listopada 2010].
  5. NKorea promotes Kim relative in reshuffle (ang.), wtop.com, 7 czerwca 2010, [dostęp: 19 listopada 2010].
  6. 북한 최영림 총리…'세습권력' 신임받은 '복심' (kor.), chosun.com, 7 czerwca 2010, [dostęp: 19 listopada 2010].
  7. North Korea in leadership reshuffle (ang.), BBC News, 7 czerwca 2010, [dostęp: 19 listopada 2010].
  8. Choe Yong-Rim named as a new PM of North Korea (ang.), Headliner Watch, 7 czerwca 2010, [dostęp: 19 listopada 2010].
  9. Choe Yong-rim (ang.), North Korea Leadership Watch, [dostęp: 19 listopada 2010].
  10. NORTH KOREA NEWSLETTER NO. 197 (Feb.16, 2012) (ang.). Yonhapnews.co.kr. [dostęp 6 czerwca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]