Ch-25

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pocisk Zwiezda Ch-25

Zwiezda Ch-25 (AS-10 Karen) – sowiecki pocisk klasy powietrze-ziemia.

Jeszcze przed wprowadzeniem w 1974 roku do uzbrojenia rakiety Zwiezda Ch-23 rozpoczęto prace nad wersją tej rakiety naprowadzaną na cel podświetlony wiązką lasera (Ch-23 była naprowadzana radiokomendowo). Prace prowadzono wspólnie z OKB Suchoja planując uzbrojenie w nową rakietę samolotów Su-7BM i Su17MKG. Próby wykazały że nowy system naprowadzania ułatwia użycie broni, jednak wymaga wyposażenia samolotu w precyzyjnego autopilota. Dlatego zrezygnowano z integracji nowej rakiety z Su-7.

Rakieta Ch-25 wykorzystywała większość podzespołów Ch-23. Nowością była półaktywna głowica 24N1 zamocowana w przedniej części rakiety współpracująca z podświetlaczem Prożektor zamocowanym na samolocie. Ponieważ z ogona rakiety usunięto zbędną głowicę z systemem Delta-R1M zamocowano w jej miejscu drugą głowice bojowa o masie 24 kg.

Próby Ch-25 rozpoczęto pod koniec 1973 roku. Do uzbrojenia została przyjęta jesienią 1974 roku jako element uzbrojenia kompleksu Su-17KMG. Przeprowadzono także próby odpaleń ze śmigłowców Ka-25 i Ka-27. Równolegle z Ch-25 prowadzono prace nad zbliżoną konstrukcyjnie rakietą przeciwradiolokacyjną oznaczoną indeksem Ch-27, a po 1975 roku zarówno Ch-25 jak i Ch-27 zostały wyparte z uzbrojenia przez modułową rakietę Zwiezda Ch-25M.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Masa: 320 kg
  • Masa głowicy bojowej: 112+24 kg
  • Długość: 3,57 m
  • Średnica kadłuba: 0,275 m
  • Rozpiętość: 0,785 m
  • Prędkość: ?? km/h
  • Zasięg: ok. 10 km

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Butowski. Przegląd rosyjskich pocisków kierowanych klasy powietrze-ziemia i powietrze-woda. „Nowa Technika Wojskowa”. 1995. Nr. 3. s. s. 15-19. ISSN 1230-1655.