Chaber driakiewnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chaber driakiewnik
Centaurea scabiosa coteau-charteves 02 23062007 6.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj chaber
Gatunek chaber driakiewnik
Nazwa systematyczna
Centaurea scabiosa L.
Sp.Pl.2, 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Chaber driakiewnik (Centaurea scabiosa L.) – bylina z rodziny astrowatych.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, bruzdowana, słabo rozgałęziona w górnej części, z kilkoma koszyczkami, o wysokości 40–100 cm.
Liście
Dolne ogonkowe, górne siedzące; pojedynczo bądź podwójnie pierzastosieczne (nierówno).
Kwiaty
W formie koszyczków kwiatowych o średnicy od 3 do 6 cm. Okrywa koszyczka o długości 18-23 mm o kształcie zbliżonym do kuli. Łuski pozbawione podłużnych żeberek, gładkie, z przyczepkami trójkątnymi, frędzlowatymi, czarniawymi i zbiegającymi po bokach. Barwa kwiatów purpurowa, bądź (rzadziej) różowa. Środkowe kwiaty rurkowate i obupłciowe, brzeżne skośnie lejkowate, dłuższe i płonne. Okres kwitnienia od czerwca do października.
Owoce
Mają postać niełupki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Siedlisko: Suche pastwiska i łąki, a także murawy, zarośla i obrzeża lasów. Gatunek charakterystyczny dla muraw kserotermicznych z klasy Festuco-Brometea.

Jest rośliną żywicielską larw motyla przeplatki febe[2].

Rozmieszczenie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce gatunek jest pospolity i występuje na terenie całego kraju, a w górach aż po piętro regla dolnego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara, Rośliny łąkowe, wyd. Multico, Warszawa 2012, ss. 210-211.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010, s. 256.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]