Chaim Herzog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chaim Herzog
Chaim herzog.jpeg
Data i miejsce urodzenia 17 września 1918
Belfast
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1997
Tel-Awiw
6. Prezydent Izraela
Przynależność polityczna Partia Pracy
Okres urzędowania od 5 maja 1983
do 13 maja 1993
Poprzednik Icchak Nawon
Następca Ezer Weizman

Chaim Herzog, Chajiim Herzog (ur. 17 września 1918 w Belfaście, zm. 17 kwietnia 1997 w Tel-Awiwie) – szósty prezydent państwa Izrael.

Był synem naczelnego rabina Irlandii Isaaca Halevi Herzoga, który został później drugim z kolei naczelnym rabinem aszkenazyjskim Izraela.

W 1935 roku wyemigrował do Palestyny, tam rozpoczął studia prawnicze.

Podczas arabskiej rewolty (1936-1939) wstąpił do żydowskiej podziemnej organizacji wojskowej Haganah.

W 1942 roku wyjechał do Wielkiej Brytanii, aby ukończyć tam studia prawnicze na uniwersytetach w Cambridge i Londynie. Jednakże przerwał studia i zaciągnął się do brytyjskiej armii. Podczas II wojny światowej służył jako oficer wywiadu, uczestniczył w kampanii w Normandii i w okupowanych Niemczech. Awansował do rangi podpułkownika. Brał udział w wyzwalaniu niektórych obozów koncentracyjnych. Jako oficer brytyjskiego wywiadu MI6 brał udział w przesłuchiwaniu niemieckich zbrodniarzy wojennych.

W 1945 roku powrócił do Palestyny i został szefem wywiadu Haganah. W maju 1948 roku został mianowany zastępcą szefa wywiadu wojskowego (Aman), Issera Be'eriego. Po zdjęciu Be'eriego z tego stanowiska w styczniu 1949 roku zajął jego stanowisko.

W latach 1950-1954 był attaché wojskowym Izraela w Waszyngtonie, od 1954 roku do 1957 roku dowódcą Brygady Jerozolimskiej. W 1959 ponownie objął stanowisko szefa izraelskiego wywiadu wojskowego, którą pełnił do 1962.

W 1962 roku awansował do rangi generała majora.

Po odejściu z czynnej służby wojskowej w 1962 roku stanął na czele konsorcjum przemysłowego, później zajął się praktyką prawniczą. Podczas Wojny Sześciodniowej i Wojny Jom Kippur był szefem wojskowych komentatorów Radia Izrael. Podając wiadomości z linii frontu umiał jednocześnie podnosić morale całego narodu.

W 1967 roku został mianowany pierwszym gubernatorem wojskowym Judei, Samarii i Wschodniej Jerozolimy.

W latach 1975 - 1978 był ambasadorem Izraela przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. W listopadzie 1975 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję uznającą syjonizm za odmianę rasizmu.

W 1981 roku został wybrany do izraelskiego parlamentu Knesetu, z ramienia Partii Pracy. 5 maja 1983 roku został wybrany szóstym prezydentem państwa Izrael. Zasłynął z licznych podróży, w których odwiedził ponad 30 krajów. Złożył pierwszą oficjalną wizytę w Niemczech i Chinach. Odwiedził 15 parlamentów. Prowadził wielką kampanię na rzecz poprawy wizerunku Izraela na świecie. W 1988 roku ponownie wybrano go na prezydenta.

W maju 1993 roku zakończył swoją prezydenturę.

Aktywnie uczestniczył w utworzeniu Centrum Studiów Bliskiego Wschodu i Dyplomacji na Uniwersytecie Ben Guriona w Be'er Shevie. Centrum obecnie nosi jego imię.

Zmarł 17 kwietnia 1997 roku. Jego imieniem nazwano wiele instytucji edukacyjnych w Izraelu, między innymi instytut Jad Chaim Herzog.

Chaim Herzog jest autorem kilku prac o tematyce wojskowej, wśród nich klasycznych dziś pozycji:

  • The War of Atonement: The Inside Story of the Yom Kippur War (1975)
  • Who Stands Accused?: Israel Answers Its Critics (1978)
  • The Arab-Israeli Wars: War and Peace in the Middle East (1982)
  • Heroes of Israel: Profiles of Jewish Courage (1989)
  • Battles of the Bible (1978), współautor z historykiem militarnym Mordecaim Gichonem (wspomnienia)
  • Living History: A Memoir (1996)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]