Chalkozyn

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Chalkozyn
Chalkozyn

Chalkozyn (błyszcz miedzi) - minerał z grupy siarczków.

Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału, gdzie podstawową rolę odgrywa miedź (gr.khalkos, chalkos = miedź ).

[edytuj] Właściwości:

Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe, zwykle wykształca zbliźniaczenia. Na ścianach kryształów często występuje charakterystyczne prążkowanie. Występuje w postaci skupień zbitych, ziarnistych lub naskorupień czy żył. Minerał kruchy, nieprzezroczysty. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.



[edytuj] Występowanie:

Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, w niskich temperaturach. Występuje w żyłach i gniazdach kruszcowych, w łupkach ilastych i marglistych. Częsty w strefach cementacji miedzionośnych wystąpień siarczkowych. Występuje w towarzystwie diogenitu, kowelinu, bornitu, kuprytu, chalkopirytu, stromeyerytu.


Miejsca występowania: USA – Butte, Montana, Arizona, Bisbee, Utah, Wielkiej Brytanii, Meksyku, Rosji, Kazachstanie, Namibii - Tsumeb, Niemczech - Mansfeld.

Występuje w Polsce (Dolny Śląsk – Lubin, Polkowice, Sieroszowice, Rudna), w rejonie Nowego Kościoła, na Przedgórzu Kaczawskim, w Górach Złotych, Rudawach Janowickich.


[edytuj] Zastosowanie:

  • Ważne źródło otrzymywania miedzi (zawiera 80% Cu).
  • Minerał interesujący dla kolekcjonerów.
  • Bywa okazjonalnie wykorzystywany w jubilerstwie, do wytwarzania żałobnej biżuterii.
Commons